«Χ. Ρίχτερ: Ο φιλοναζιστής συγγραφέας που τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο Κρήτης ως φιλέλληνας»

Ένα μικρό αναδρομικό ιστορικό στην προκλητική ιστορία του Χ. Ρίχτερ που δικάστηκε και αθωώθηκε μετά από μια θυελλώδη δίκη, γεμάτη συναισθήματα, επί τρεις μήνες στο Ρέθυμνο το 2015, νομίζω ότι είναι απαραίτητο για να ξύσει λίγο την μνήμη μας σε αυτήν την περίοδο απάθειας, απαξίωσης και αποχαύνωσης που μας έχουν βυθίσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Χ. Ρίχτερ: Ο φιλοναζιστής συγγραφέας που τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο Κρήτης ως φιλέλληνας»»

Το Σχολείο διδάσκει τη γλώσσα της Εκκλησίας – του Θεόδ. Ι. Ρηγινιώτη

Του Θεόδ. Ι. Ρηγινιώτη

Ένα από τα κυριότερα εμπόδια, που φαντάζεται ο μέσος άνθρωπος ότι τον αποκόπτουν από το να πηγαίνει στην εκκλησία, είναι η γλώσσα. Τα κείμενα της θείας λειτουργίας και όλων των άλλων εκκλησιαστικών τελετών είναι γραμμένα στα αρχαία ελληνικά. Εμείς δεν ξέρουμε αρχαία ελληνικά, άρα δεν καταλαβαίνουμε τίποτε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Το Σχολείο διδάσκει τη γλώσσα της Εκκλησίας – του Θεόδ. Ι. Ρηγινιώτη»

ΑMARI Green Festival περί τινών και A LA CARTE οικολογούντων: Δέκα διαπιστώσεις και μια ξεκάθαρη απάντηση

του Μανώλη Γ. Ψαρουδάκη,
Αντιδημάρχου Αμαρίου και Προέδρου της
Οργανωτικής Επιτροπής του Amari Green Festival

Παρ’ όλη την προκλητικότητα ηλεκτρονική, έντυπη, αλλά και αυτοπρόσωπη «τινών οικολογούντων», η Οργανωτική Επιτροπή του Amari Green Festival δεν άλλαξε τον σχεδιασμό της, δεν “τσίμπησε”, δεν απέφυγε, δεν μάσησε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «ΑMARI Green Festival περί τινών και A LA CARTE οικολογούντων: Δέκα διαπιστώσεις και μια ξεκάθαρη απάντηση»

6η βραδιά Αλληλεγγύης «ΣΥΝΠΟΛΙΣ» – του Γαβριήλ Τσουντάνη

Τα τελευταία χρόνια, τέτοιες μέρες πάντα, έχουμε συνηθίσει να περιμένουμε την καθιερωμένη πια, βραδιά αλληλεγγύης που διοργανώνει ο σύλλογος ΣΥΝΠΟΛΙΣ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «6η βραδιά Αλληλεγγύης «ΣΥΝΠΟΛΙΣ» – του Γαβριήλ Τσουντάνη»

Οι Ξυλούρηδες στο Ατσιπόπουλο – του Γιώργη Γαγάνη

Χωριό ‘ναι τ’ Ατσιπόπουλο του Ροδινού Ανδρέα…
Κι υπάρχει η παράδοση τα γλέντια νά ‘ναι ωραία!!!
26 του μηνός εδά του Πρωτοούλη… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οι Ξυλούρηδες στο Ατσιπόπουλο – του Γιώργη Γαγάνη»

Περί… κτηρίου, Πολιτισμού και Μουσικής Παιδείας!

Με αφορμή τα τελευταία δημοσιεύματα για το κτήριο όπου στεγάζεται η Δημοτική Φιλαρμονική – Ωδείο του Δήμου Ρεθύμνης θα ήθελα να ενημερώσω και παράλληλα να προ(σ)καλέσω τους Διοικητικούς και Υπηρεσιακούς Παράγοντες να προβληματιστούν, αλλά κυρίως να αποφασίσουν με γνώμονα τις καλύτερες και ασφαλέστερες υπηρεσίες που οφείλουν να παρέχουν στους πολίτες (κάτι που είμαι σίγουρος ότι πρεσβεύουν), τόσο ο Δήμαρχος, όσο και όλες οι Δημοτικές Παρατάξεις του Δήμου Ρεθύμνης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περί… κτηρίου, Πολιτισμού και Μουσικής Παιδείας!»

«Αποκρουστικές εικόνες στην Πατσό Αμαρίου»

Ανοικτή επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Δήμο Αμαρίου, δημοσιεύει ο κάτοικος της Πατσού Αμαρίου, κος Βασίλης Ευστρ. Ψυχαράκης, με την οποία γνωστοποιεί προβλήματα που απασχολούν τους κατοίκους του χωριού του Δήμου Αμαρίου. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Αποκρουστικές εικόνες στην Πατσό Αμαρίου»»

«Εμίσεψε ο θρυλικός λαουτιέρης τση Κρήτης»

Το Σπήλι Ρεθύμνου, ο παράδεισος αυτός, ο τόπος καταγωγής μου, φημίζεται για την καλή φύτρα των λυράρηδων, των λαουτιέρηδων και των χορευταράδων.

Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Εμίσεψε ο θρυλικός λαουτιέρης τση Κρήτης»»

Στρατηγικό σχέδιο για τη χρήση και προώθηση των τοπικών προϊόντων

του Δημήτρη Μ. Καλαϊτζιδάκη

Δημήτρης Καλαϊτζιδάκης

H Grecotel (30 ξενοδοχεία) υπήρξε πρωτοπόρος στην στήριξη, εφαρμογή και προβολή της Κρητικής Κουζίνας, όχι μόνο της Παραδοσιακής, αλλά και της ανάπτυξης της Δημιουργικής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στρατηγικό σχέδιο για τη χρήση και προώθηση των τοπικών προϊόντων»

Η ιστορία της Κρητικής Λύρας [Φώτο – βίντεο]

Η Κρητική λύρα ανήκει στην κατηγορία των χορδόφωνων μουσικών οργάνων με δοξάρι και έχει τις ρίζες της στην Ανατολή. Στην Kρήτη υπήρχαν δύο τύποι λύρας. Tο αποκαλούμενο σήμερα λυράκι, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η ιστορία της Κρητικής Λύρας [Φώτο – βίντεο]»

Ηλ. Λουλούδης: «Ανεμογεννήτριες – Ένα διαρκές έγκλημα: Που πάνε τα χρήματα;»

Σύμφωνα με τις τελευταίες απαντήσεις που έχουμε λάβει σε ερωτήματα μας για την διάθεση των εσόδων από τις Ανεμογεννήτριες, από το Δήμαρχο κ Ταταράκη γίνεται προφανές ότι επιχειρείται προσπάθεια παραπλάνησης και διαστρέβλωσης στοιχείων προκειμένου να αποφευχθούν σοβαρότατες ευθύνες.

Υπενθυμίζουμε τη σχετική νομοθεσία

«Τα ποσά που αντιστοιχούν στο ειδικό τέλος εγγράφονται σε χωριστό κωδικό του προϋπολογισμού εσόδων του οικείου Ο.Τ.Α. πρώτου βαθμού («Έσοδα από σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας») και διατίθενται υποχρεωτικά και αποκλειστικά, σε ποσοστό 80%, για την εκτέλεση περιβαλλοντικών δράσεων, έργων τοπικής ανάπτυξης και κοινωνικής υποστήριξης, σε περιοχές εντός των ορίων του δημοτικού ή κοινοτικού διαμερίσματος όπου είναι εγκατεστημένος ο σταθμός ή διέρχεται η γραμμή σύνδεσης και, σε ποσοστό 20%, στην υπόλοιπη περιφέρεια του οικείου Ο.Τ.Α. πρώτου βαθμού. Κατά την εκτέλεση και λειτουργία των έργων αυτών, με μέριμνα του οικείου Ο.Τ.Α. που εκτελεί τα έργα, αναρτάται ειδική σήμανση όπου αναγράφεται η προέλευση των σχετικών πόρων. Οι οικείοι Ο.Τ.Α. υποχρεούνται να υποβάλλουν στον Υπουργό Ανάπτυξης και τον Γενικό Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας, εντός του πρώτου τριμήνου κάθε επόμενου έτους, έκθεση με τον απολογισμό της αξιοποίησης των εσόδων που προέρχονται από το ειδικό τέλος παράγραφος»
Α3/άρθρο 25/ ν,3468.2006 μετονομαζόμενη σε παράγραφο Α4 (ν.3851/2010)

Δεν μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί η Δημοτική Αρχή δεν εφαρμόζει το νομοθετικό πλαίσιο το οποίο είναι συγκεκριμένο και σαφέστατο για την διαδικασία είσπραξης και διανομής των εσόδων από τις Α/Γ .

Όπως φαίνεται η Δημοτική Αρχή ξέρει να εισπράττει χρήματα από τις εταιρίες αλλά δεν ξέρει πως διατίθενται.

Ζητάμε το αυτονόητο:

Πλήρη ενημέρωση για το που πήγαν τα χρήματα τα οποία ανήκουν στις Τ.Κ. Αρδάκτου και Ακουμίων.

Πλήρη ενημέρωση για τα ποσά τα οποία αναλώθηκαν στην κάθε Τ.Κ. και αν ακολουθήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες;

Πλήρη ενημέρωση εφόσον δεν αναλώθηκαν, εάν βρίσκονται σε πρώτη αναζήτηση τα χρήματα στο «ταμείο».

Τις εκθέσεις που έχουν υποβληθεί στον Υπουργό Ανάπτυξης και στο ΓΓ της Περιφέρειας.

Ο ισχυρισμός από τη Δημοτική Αρχή «Ότι και με το παραπάνω έχουν δοθεί λεφτά στις προαναφερθείσες Τ.Κ. από αυτά που τους αναλογούν από το τέλος που έχει εισπραχθεί», είναι απροκάλυπτη ομολογία αυταρχισμού και αλαζονείας για το πώς αντιλαμβάνεται η Δημοτική Αρχή αφενός την Διοίκηση και αφετέρου την Οικονομική Διαχείριση.

Καλούμε την Δημοτική Αρχή , για τελευταία φορά, να δώσει στη δημοσιότητα και σε Λαϊκές συνελεύσεις κατοίκων τα επίσημα στοιχεία.

Σε κάθε άλλη περίπτωση θα απευθυνθούμε στις αρμόδιες Αρχές ώστε να ασκηθεί έλεγχος νομιμότητας για την αξιοποίηση των ποσών που προέρχονται από το ειδικό τέλος Α.Π.Ε.

Λουλούδης Ηλίας
Δημοτικός Σύμβουλος
«Ενωτική Προοδευτική Κίνηση Δήμου Αγίου Βασιλείου»

 

Παντελής Πρεβελάκης: Εκλεκτικές συγγένειες

Γράφει ο Νικόλαος Κ. Μαρκαντώνης

Τιμά ιδιαίτερα τον Πρεβελάκη ότι δεν ακολούθησε ποτέ τους συρμούς της εποχής και δεν κατέβαλε φόρο κανένα στη μόδα της ακατάληπτης και ασυνάρτητης νεοτερικής έκφρασης.
Στυλιανός Αλεξίου

Παντελής Πρεβελάκης ΡέθυμνοΜύθος που αναβιώνει ο Παντελής Πρεβελάκης (1909-1986) δίπλα στον Ν. Καζαντζάκη και ανάμεσα στους μεγάλους του έντεχνου νεοελληνικού λόγου, τιμά από θέση υπεροχής την επιστήμη του, τη γλώσσα και το Ρέθυμνο!

Η παρακάτω σύντομη αναφορά δεν στοχεύει κορυφές δυσπρόσιτες όπου αυτός αναρριχήθηκε ούτε αναλύσεις των έργων του. Δεν αναφέρεται στον ποιητή Πρεβελάκη ή τον δημιουργό του «Χρονικού μιας Πολιτείας». Επιχειρεί απλά να ανασύρει από το χώρο των αναμνήσεων φέρνοντας στο φως, εκλεκτικές συγγένειές, πρόσωπα και τόπους ειδικού βάρους και αξίας διαχρονικής.

***

Ο Πρεβελάκης, γόνος ιστορικής οικογένειας θα μπορούσε να καυχηθεί για τους προγόνους του, για όσες δέχτηκε επιρροές από το στενό και ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον αλλά και άσκησε εμπνέοντας ευρύτερους κύκλους σήμερα. Εμπνεόμενος ο ίδιος από ήρωες καθώς ο Πρεβελάκης του Αρκαδιού που έπεσε στο μετερίζι του (8 Νοέμβρη 1866) όταν, οι Τούρκοι ρέμπελοι και ταχτικοί έξωναν κατά χιλιάδες το φοβερό Μοναστήρι, έχτισε το δικό του κάστρο! Άλλος ήταν ο παπα-Νικολής ο Βούλγαρης που η μνήμη και η φήμη του έφτασε στον Πρεβελάκη από τη μητέρα του Ειρήνη. Πρόκειται για τον θρυλικό οπλαρχηγό Αμαρίου στην αναφερόμενη περίοδο.

Η αγάπη του Παντελή Πρεβελάκη για το Νευς Αμάρι και η αναστροφή στη νεότητά του με ανθρώπους και γεγονότα της περιοχής ιχνηλατούνται προπαντός στο φάσμα προσωπικής γνώσης και βιωματικής εμπειρίας του γράφοντα.

Πηγή των πληροφοριών του ο Γεώργιος Βενιέρης δικηγόρος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου με αναγνωρισμένη συμβολή στην πρόοδο της κοινότητας και γνώριμος του Κωνσταντίνου Καβάφη. Η επαφή με τον Πρεβελάκη που θα εξελίχτεί σε ακριβοδίκαιη φιλία με αισθήματα αμοιβαίας εκτίμησης στα όρια περίπου αλληλοθαυμασμού, ξεκινά μάλλον απο τη μητέρα του γνωστή στο Αμάρι με το χαϊδευτικό «Ερηνάκι».

Ο Βενιέρης ένας λόγιος με πλούσια διαδρομή στην προάσπιση της δικαιοσύνης είδε αμέσως στον νεαρό επιστήμονα, εκτός την ευγένεια, πνευματικά χαρίσματα υψηλού επιπέδου.

Αυτό το διάστημα ο υποφαινόμενος, εγγονός της αδελφής του Κυριακούλας Γ. Μαρκαντώνη, επισκεπτόταν τον σεβαστό θείο και αρωγό των σπουδών του, όσο φοιτούσε στο Ε.Κ.Π.Α., για να εκφράσει ευγνωμοσύνη και να διδαχτεί από τη σοφία του. Γοητευόταν από τη λευκή κατάλευκη παρουσία, το πανέξυπνο γαλάζιο βλέμμα, τον πειθαρχημένο λόγο, τη σωκρατική μέθοδο των ερωτήσεων που προξενούσαν δέος στον άπειρο φοιτητή.

καζαντζακης - πρεβελάκηςΣ’ τούτη τη συγκυρία της δεκαετίας 1950 ο Πρεβελάκης τύπωνε την τριλογία του «Κρητικού» με υπότιτλους: «Το Δέντρο, η Πολιτεία, η πρώτη Λευτεριά», αναπτύσσοντας οράματα και παθήματα της Κρήτης μέσα από την ιστορία και το μύθο. Μνήμες ηθών και πράξεων, ονόματα ιστορικά και τόποι γνώριμοι, πρόσωπα της αμαριώτικης κοινωνίας υπαρκτά και αναπλασμένα παρελαύνουν στις σελίδες του. Ένα έργο που ο Πρεβελάκης έσπευδε να ταχυδρομήσει – τόμο – τόμο στον καταξιωμένο φίλο του, όπως έπραττε με κάθε νέο του έργο. Σε κάποιον από τους τόμους πρόσεξα την αφιέρωση – έκφραση υψηλής εκτίμησης και ευγνωμοσύνης του συγγραφέα με ότι η αφιέρωση μπορεί να σημαίνει για τη σχέση των δύο ανδρών. Αντίστοιχα τα αισθήματα τιμής προς τον αποστολέα ανακοινώνονταν με ευφροσύνη από τον ίδιο τον παραλήπτη στους φιλοξενούμενους της εξοχικής έπαυλης όπου συνοικούσε με τα ανίψια του Άννα και Νίκο Βιδάκη.

Ο Πρεβελάκης λειτουργούσε ως ο υψηλός συγγενής και το αγαπημένο πρόσωπο των Βενιέρηδων και των Βουλγάρηδων, όπως λεγότανε αλλά και της οικογένειας Γ. Μαρκαντώνη. Η συχνότητα και διάρκεια των επισκέψεων Πρεβελάκη όπως και οι σχέσεις του με επώνυμους και ανώνυμους της «πρωτεύουσας» και βέβαια της περιοχής δεν έχουν καταγραφεί. Το γεγονός ότι η μητέρα του έμενε αρκετό καιρό στο Αμάρι σημαίνει τακτική επικοινωνία όχι μονάχα του Παντελή αλλά και των τριών αδελφών του. Εδώ πιστοποιείται μόνο η σχέση του με τον μακαριστό πατέρα μου Κωνσταντίνο Γ. Μαρκαντώνη απ’ όπου το ακόλουθο περιστατικό: «Κάποτε ήλθε στο χωριό (Ελένες) από το Νευς Αμάρι καβάλα στο άλογό του Νικολή Γεργουλάκη αδελφού της μητέρας μου και του Βενιέρη. Ντυμένος της μόδας, σπορ κουστούμι χωρίς την (καθιερωμένη) γραβάτα. Τα πλούσια μαύρα μαλλιά πλαισίωναν μια μορφή αριστοκράτη». Παρά ταύτα αγαπούσε με πάθος τους απλούς ανθρώπους αλλά και τις παραδόσεις και τα ήθη αυτής της επαρχίας. Το γεγονός αυτό αποτυπώνεται με πολλούς τρόπους στην προαναφερόμενη τριλογία αλλά και στο ξακουσμένο «Χρονικό μιας Πολιτείας» γραμμένο το 1937 δηλαδή πριν τα τριάντα χρόνια του.

Γνώρισα τον Π. Πρεβελάκη στο Ρέθυμνο, το φθινόπωρο 1975. Είχε έλθει μάλλον για το ανέβασμα από την τοπική θεατρική ομάδα έργου του με θέμα «Το χέρι του σκοτωμένου». Φιλοξενήθηκε στο παλαιό «Ξενία», πριν τα πολυτελή ξενοδοχεία μεταμορφώσουν την πόλη. Τον χαιρέτησα νιώθοντας κάπως άβολα ως άγνωστος. Τα βλέμματα συναντήθηκαν και αμέσως λύνοντας τη σιωπή και την αμηχανία μου λέγει με πολλή οικειότητα, «μοιάζεις ακριβώς στη μάνα σου»! Προφανώς ανακάλεσε το Αμάρι της νεότητας και αναστροφής του με πρόσωπα αγαπημένα και αλησμόνητα. Η ατμόσφαιρα ελάφρυνε ώστε μπόρεσα με άνεση να παρατηρήσω το ωραίο παράστημα και τη σοβαρή μορφή του.

Δέκα χρόνια αργότερα το Πανεπιστήμιο Κρήτης απονέμει στον Πρεβελάκη τον τίτλο επίτιμου διδάκτορα. Στην πρωτοφανή συρροή στο Ωδείο θα ανταποκριθεί με συγκίνηση μεγάλη χωρίς ωστόσο η κλονισμένη υγεία του να επιτρέπει την προσωπική επαφή με τον κόσμο. Νωρίτερα η Ακαδημία Αθηνών τον είχε εκλέξει μέλος της ενώ στις 20 Σεπτέμβρη 1981 η Ορθόδόξος Ακαδημίας Κρήτης ύστερα από πρόταση του Προέδρου, μακαριστού Μητροπολίτου Ειρηναίου Γαλανάκη προς το Συμβούλιο τον ανακηρύσσει «εταίρο» του Ιδρύματος. Μια διάκριση που αποδέχεται με χαρά αλλά και ως ευκαιρία συχνότερων επισκέψεων στην Κρήτη και στο αγαπημένο του Ρέθυμνο.

Είχα την εύνοια να εργάζομαι τότε στην Ορθόδοξο Ακαδημία, με διετή απόσπαση και συγχρόνως το προνόμιο να συναντήσω ξανά τον ποιητή και για λίγο να συνεργαστώ. Κυκλοφορούσε ο «νέος Ερωτόκριτος» από τα σημαντικά ποιητικά έργα της ωριμότητάς του. Στο επίσημο δείπνο αφιερωμένο τιμής ένεκα ο Πρεβελάκης μίλησε κατασυγκινημένος, για το Ίδρυμα και τη διεθνή αναγνώριση του, για την Κρήτη και τον Ερωτόκριτο ενθουσιάζοντας το πυκνό ακροατήριο. Συγκράτησα τον παρακάτω δεκαπεντασύλλαβο από τον «Νέο Ερωτόκριτο» με το οποίο έκλεισε την εκπληκτική ομιλία του: «Κρήτη καράβι σου ’χτισα κι’ έπιασα το τιμόνι και στη φουρτούνα τό ’βγαλα να δούμε αν τη σηκώνει». Ακολούθησε ζωηρό, παρατεταμένο χειροκρότημα. Εκείνο το βράδυ η Ακαδημία γιόρταζε μια από τις ευτυχισμένες στιγμές του μακρόχρονου βίου της. Αγκάλιαζε το μεγάλο τέκνο της Κρήτης καθώς γινότανε και δικός της υψηλός συγγενής.

Σήμερα, 30 χρόνια από το θάνατο πιστεύουμε ότι το Ρέθυμνο έχει το χρέος να τιμήσει καθώς πρέπει το μεγάλο συγγραφέα και επιστήμονα Πρεβελάκη, τον δικό της άνθρωπο στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Μετά από τη λαμπρή – μακρά εορταστική περίοδο 150 χρόνων της Αρκαδικής, αυτοπροαίρετης, θυσίας η πόλη του και για λογαριασμό της Κρήτης είναι ώρα να εκφράσει οφειλόμενη ευγνωμοσύνη προς το μεγάλο απόγονο του δοξασμένου ήρωα του Αρκαδιού.

Πρωτοβουλία Εμπρακτης Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες-Ρέθυμνο: «Οι “δικοί τους” πόλεμοι έχουν Βάσεις στο δικό μας τόπο»

Μερικές πληροφορίες για όσους αναρωτιούνται «γιατί μας κουβαλήθηκαν οι πρόσφυγες;», «εμείς τι φταίμε αν αυτοί έχουν πόλεμο στις χώρες τους;» και «τι σχέση έχουμε εμείς με τους δικούς τους πολέμους;»

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πρωτοβουλία Εμπρακτης Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες-Ρέθυμνο: «Οι “δικοί τους” πόλεμοι έχουν Βάσεις στο δικό μας τόπο»»

Οι περιουσίες που πλειστηριάζονται στα χρόνια των μνημονίων οφείλουν να επιστρέψουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους

Δημήτρης ΚαζάκηςΤην Παρασκευή 3 του μηνός πραγματοποιήθηκε διαμαρτυρία εναντίον των πλειστηριασμών και κυρίως για την επερχόμενη λαίλαπα των πλειστηριασμών μέσω διαδικτύου. Στη διαμαρτυρία συμμετείχαν συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις. Συμμετείχε φυσικά και το ΕΠΑΜ, το οποίο πρωτοστατεί εδώ και 4 χρόνια στις ακυρώσεις πλειστηριασμών στα ειρηνοδικεία όλης της χώρας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Οι περιουσίες που πλειστηριάζονται στα χρόνια των μνημονίων οφείλουν να επιστρέψουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους»