Το περασμένο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκαν στο Ρέθυμνο εκδηλώσεις και το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού. Γίνονται κάθε χρόνο εδώ και είκοσι χρόνια και παίρνουν μέρος σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του Ρεθύμνου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και αποτελεί γι’ αυτούς το γεγονός της χρονιάς.
Φέτος οι εκδηλώσεις είχαν στόχο και ως κύριο θέμα τη μείωση της εγκληματικότητας και πήραν αφορμή οι διοργανωτές από τα τρομερά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στα Ζωνιανά και την ευρύτερη περιοχή του Νομού Ρεθύμνης.
Προ καιρού ήλθαν στο γραφείο μου δύο μέλη της οργανωτικής επιτροπής και μου πρότειναν να συμβάλω στην επιτυχία των εκδηλώσεων. Μου συστήθηκαν ως «αργόσχολοι» – έτσι ονομάζεται η ομάδα τους που είχε βγει νικήτρια στις περσινές εκδηλώσεις. Δεν σας κρύβω ότι είδα την πρόσκληση με μία διστακτικότητα. Αργότερα μου έστειλαν από την Κρήτη μια καλοφτιαγμένη έκδοση που αναφερόταν στις εκδηλώσεις των προηγούμενων ετών. Εκεί διαπίστωσα ότι γίνεται κάτι σοβαρό και ότι οι «αργόσχολοι» κάθε άλλο παρά αργόσχολοι είναι οι άνθρωποι και φυσικά απάντησα θετικά στην πρόσκληση και συνέβαλα με όποιον τρόπο μπορούσα -εννοείται δημοσιογραφικά- στην επιτυχία των εκδηλώσεων.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου εκεί έζησα κάποια πρωτόγνωρα πράγματα και θαύμασα την αγάπη και το ενδιαφέρον γι’ αυτό που έκαναν.
Οπως μου εξηγούσε ένας από τους διοργανωτές, ο Ανδρέας Καλλέργης των «αργόσχολων», δουλεύουν εκατοντάδες άνθρωποι από την επομένη και για έναν χρόνο, διοργανώνοντας το παιχνίδι και τις εκδηλώσεις ώστε να πετύχουν 100%. Η ομάδα που κερδίζει, διοργανώνει τις εκδηλώσεις της επόμενης χρονιάς. Παίρνουν μέρος περίπου πενήντα ομάδες των περίπου εκατό ατόμων η κάθε μία κι όλες έχουν περίεργα ονόματα όπως: «Ρεμπεσκέδες», «Κατάδικοι», «Φρουφρού κι αρώματα», «Οι άλλοι», «Νάτα και φάτα», «Εκατσ’ η κουτσή κατσίκα», «Τεμπέληδες» κ.ά. Τις εκδηλώσεις προβάλλουν με ιδιαίτερη επιτυχία τα τοπικά μέσα ενημέρωσης κι όπως μου έλεγε ο συνάδελφος Γιάννης Καλαϊτζάκης -ο ραδιοφωνικός σταθμός του είχε απευθείας σύνδεση- αυτό το τριήμερο οι περίπου 30.000 κάτοικοι του Ρεθύμνου αλλά και των γύρω περιοχών ασχολούνται με τις εκδηλώσεις.
Αυτό που διέκρινα και με εντυπωσίασε ιδιαίτερα ήταν το πάθος και η όρεξη που είχε αυτός ο κόσμος για να κερδίσει η ομάδα του και να πετύχουν οι εκδηλώσεις. Πραγματικά ζούσαν αυτό που έκαναν και μάλιστα είχαν έναν πολιτισμένο ανταγωνισμό μεταξύ τους και η μια ομάδα επιβράβευε την όποια επιτυχία της άλλης.
Στο Ρέθυμνο που βρισκόμουν, σκεπτόμουν γιατί να μη γίνονται τέτοιου είδους εκδηλώσεις και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την Αιτωλοακαρνανία ή και στους άλλους νομούς της χώρας. Είναι υπέροχες αυτού του είδους οι εκδηλώσεις, όταν μάλιστα μια ολόκληρη πόλη ζει στους ρυθμούς του παιχνιδιού για ένα τριήμερο και το υπ’ αριθμόν ένα ενδιαφέρον είναι το συγκεκριμένο γεγονός.
Σχόλια Facebook
Σχετικά θέματα:
05/02/2010