Πρωταπριλιά. Ημέρα του ψέματος με επιείκεια. Ημέρα του ψεύτη, της ψεύτρας.
Γελάμε κάθε Πρωταπριλιά με όλα αυτά αν και κανένας μας δεν αγάπησε ούτε το ψέμα ,ούτε τον ψεύτη, ούτε την ψευτιά. Σε έναν κόσμο που η αλήθεια και η ειλικρίνεια είναι είδος προς εξαφάνιση το να υπάρχει μέρα αφιερωμένη στον ψεύτη είναι σχεδόν ειρωνεία. Το ψέμα λέγεται είτε για να καταφέρουμε κάτι, είτε για να αποφύγουμε κάτι, είτε επειδή αν πούμε αλήθεια ίσως νιώσουμε αδύναμοι να αντιμετωπίσουμε καταστάσεις
Το ψέμα που λέμε, είναι συνήθως προς τον ίδιο μας τον εαυτό που δεν τον αποδεχόμαστε. Το ψέμα είναι εγωισμός, εγωκεντρισμός και ποτέ δεν φέρνει ευτυχία σε κανέναν σε βάθος χρόνου. Η Πρωταπριλιά δεν ήταν ποτέ αγαπημένη μου μέρα, ούτε κ θα γίνει ποτέ.
Φθονώ το ψέμα από όπου και αν προέρχεται. Η μόνη Πρωταπριλιά που έχω δεχτεί στην ζωή μου είναι αυτή στην οποία αναφέρεται ο Δάντης. Ο τραγουδιστής ο Δάντης, φίλοι γραμματιζούμενοι: «Πάει η αγάπη μου, πάει με άφησε μόνο σε κάποια γωνιά, να ‘τανε Θεέ μου καλύτερα φάρσα, αχ να τανε Πρωταπριλιά…»
Γιατί την Πρωταπριλιά το ψέμα, είναι φάρσα, το ψέμα είναι ψέμα. Τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου όμως είναι δυστυχώς το ψέμα, μια πικρή αλήθεια…
#Εύας_θοτς
