Μάιος, και το Ρέθυμνο κατέβασε αυλαία (σχεδόν!). Μία παράσταση δεν ήταν, δύο δεν ήταν — ο μήνας που μόλις πέρασε σφράγισε τις νύχτες της πόλης με θέατρο, και πολύ θέατρο μάλιστα!
Χώρια από τις παραστάσεις που δεν πρόλαβα να δω, εκείνες που παρακολούθησα αποτελούσαν ήδη ένα εντυπωσιακό σύνολο, από βαριές διεθνείς υπογραφές έως τοπικές δημιουργίες με δυνατή ταυτότητα. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ο Μάης του 2026 θα μπορούσε δίκαια να χαρακτηριστεί ο πιο θεατρικός μήνας που έχει ζήσει η πόλη εδώ και καιρό.
Χώρια από τις παραστάσεις που δεν πρόλαβα να δω, εκείνες που παρακολούθησα αποτελούσαν ήδη ένα εντυπωσιακό σύνολο, από βαριές διεθνείς υπογραφές έως τοπικές δημιουργίες με δυνατή ταυτότητα. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ο Μάης 2026 θα μπορούσε δίκαια να χαρακτηριστεί θεατρικός μήνας για την πόλη μας.
«Ο Μπαμπάς» | Χώρος Πολιτισμού «Σημείο» | 8–10 Μαΐου
Ο Χώρος Πολιτισμού Σημείο άνοιξε τον μήνα με ένα από τα πιο συγκινητικά έργα της σύγχρονης θεατρικής σκηνής παγκοσμίως. «Ο Μπαμπάς» του Φλοριάν Ζελλέρ, που έκανε πρεμιέρα στο Παρίσι το 2012 κατακτώντας το βραβείο Molière και έκτοτε έχει παιχτεί από το Λονδίνο έως τη Νέα Υόρκη, μεταφέρθηκε στα Μισίρια σε διασκευή και σκηνοθεσία του Γιάννη Μπλέτα. Το έργο εξερευνά τη σταδιακή αποσύνθεση της μνήμης ενός 70χρονου που παλεύει με τη νόσο Αλτσχάιμερ, φέρνοντας σε δοκιμασία τόσο τον ίδιο όσο και τους ανθρώπους γύρω του.
Η παράσταση στο Σημείο, με τους Μποτόνη Μποτονάκη, Ελένη Βαρούχα, Μαρήνη Βελονάκη, Ιουλία Καραγιαννάκη και Σήφη Καυκαλά επί σκηνής, κατόρθωσε να απογειώσει ένα ήδη βαρύ κείμενο, προσφέροντας μια αφόρητα ανθρώπινη εμπειρία. Το πρωτότυπο μουσικό θέμα του Γιώργου Κουμεντάκη έδωσε την αίσθηση ότι το θέατρο ανέπνεε — σαν κάτι να κρεμόταν στον αέρα που δεν μπορείς να πιάσεις, όπως ακριβώς και η μνήμη.
«The Mask» | The Garage Theatre | 11 Μαΐου
Μία μόνο παράσταση, και αυτό ήταν αρκετό για να αφήσει αποτύπωμα. Η Χαρά Καντά ανέβηκε μόνη στη σκηνή του The Garage Theatre και μας προσέφερε μια σόλο performance αφιερωμένη στη γυναικεία ύπαρξη — στα πρόσωπα που δείχνουμε και σε εκείνα που μαθαίνουμε να κρύβουμε. Με τη χρήση θεατρικών μασκών αλλά και την ίδια της αφοπλιστικά εκτεθειμένη στο βλέμμα μας, απογύμνωσε ρόλους, στερεότυπα και σιωπές που κουβαλά κάθε γυναίκα — κι ο άνθρωπος γενικότερα.
Αξιοσημείωτη ήταν η ζωντανή συνεργασία της με την ιδιοκτήτρια του The Garage Ελένη Δαγκά, που εκείνη την βραδιά είχε αναλάβει τα καθήκοντα του τεχνικού φωτισμού: ο φωτισμός δεν λειτουργούσε μόνο υποστηρικτικά, αλλά ανέπνεε μαζί με την performer, διαμορφώνοντας συνεχώς την ατμόσφαιρα. Κάθε παράσταση αυτής της φύσης γεννιέται τη στιγμή που γίνεται, και αυτή ήταν ακριβώς τέτοια: μοναδική και ανεπανάληπτη.
«Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» | Φεστιβάλ Αντίβαρο | 12–14 Μαΐου
Το Φεστιβάλ Αντίβαρο φιλοξένησε αυτόν τον μήνα μία από τις πιο βραβευμένες παραστάσεις της πρόσφατης ελληνικής θεατρικής σκηνής. Η sold-out παράσταση «Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» του Κωνσταντίνου Ντέλλα — που κατέκτησε το Πρώτο Βραβείο Κοινού στο GRAPE 2025 / Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και το Βραβείο «Κάρολος Κουν» Σκηνοθεσίας Ελληνικού Έργου — επέστρεψε στο Ρέθυμνο για τρεις παραστάσεις λόγω αυξημένης ζήτησης. Πρόκειται για μια σκηνική προσέγγιση στη σύνδεση μαγείας και μαγειρικής ως γυναικείου μυστικού κώδικα, με αφετηρία τα βότανα και τις παραδόσεις της Θεσσαλίας.
Τρεις νεαροί ηθοποιοί (ο Μιχάλης Αναγνώστου, ο Μανούσος Γεωργόπουλος και ο Πλάτωνας Γιώργος Περλέρος) προσέγγισαν σκηνικά το γυναικείο σώμα μέσα από τις αναφορές στις δικές τους γιαγιάδες, συνυφαίνοντας μάσκα, κίνηση και λόγο σε μια αφήγηση που αντλεί από τον Οβίδιο, τα παραδοσιακά τραγούδια και τους ιατροσοφικούς κώδικες του 19ου αιώνα.
Μια εκπληκτική παράσταση που παραμένει στη σκέψη πολύ αφότου πέσει η αυλαία.
«Ροδινός: Ο θρυλικός λυράρης» | Ωδείο Ρεθύμνου | 16 Μαΐου
Ο Μάης έφερε στο Ρέθυμνο και την Εθνική Λυρική Σκηνή, στο πλαίσιο του προγράμματος «Η ΕΛΣ ταξιδεύει στην Ελλάδα», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Η μουσικοθεατρική παράσταση-ντοκουμέντο «Ροδινός: Ο θρυλικός λυράρης», σε σκηνοθεσία, έρευνα και κείμενο Γιάννη Μπλέτα, αποτίει φόρο τιμής στον Ανδρέα Ροδινό, τον Ρεθεμνιώτη λυράρη που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην κρητική μουσική παράδοση. Μέσα από αφήγηση, ζωντανή μουσική και θεατρικές σκηνές, το κοινό ταξίδεψε στη ζωή ενός ανθρώπου που έδωσε στη λύρα ολόκληρο τον εαυτό του.
Η αίθουσα Παντελής Πρεβελάκης του Ωδείου στέγασε ηθοποιούς, λυράρηδες, λαουτιέρη και χορεύτρια σε μια παράσταση με τη σφραγίδα του τόπου. Ίσως το πιο ρεθεμνιώτικο βράδυ του μήνα.
«Φαύστα» του Μποστ | Θεατρικός Περίπλους | 23–30 Μαΐου (αλλά και 4-5-6-7 Ιουνίου)
Ο Θεατρικός Περίπλους έκλεισε τον μήνα με το δικό του τρόπο, με γέλιο, αλλά και με βάθος. Η «Φαύστα» του Μποστ, σε σκηνοθεσία της Μαρίας Καντιφέ, είναι μια σπαρταριστή κωμωδία που κρύβει μέσα της σχόλιο για τη σοβαροφάνεια, την απάθεια και τη μικροαστική ελληνική ζωή. Ηθοποιοί και θεατές «ναυαγούν» μαζί σε ένα παράξενο μεταφυσικό νησί, ενώ η σκηνοθέτρια απομακρύνθηκε από τα ασφυκτικά αστικά σαλόνια, αφήνοντας τους ήρωες εκτεθειμένους στη φύση, ανάμεσα σε αλλόκοτη βλάστηση και συντρίμμια.
Ζωγραφισμένα στο χέρι σκηνικά του Θανάση Παπαθανασίου, πρωτότυπη μουσική και τραγούδια του διεθνώς αναγνωρισμένου Τάκη Φαραζή, και μια σειρά παραστάσεων που έδωσε στο Ρέθυμνο αυτό που πάντα χρειάζεται: ένας λόγος για να βγει έξω, να κάτσει μαζί, να γελάσει και να σκεφτεί. Μετά την παράσταση, ποτό στον κήπο του Περίπλου, η ψυχαγωγία συνεχίζεται και μετά την αυλαία!
Πέντε παραστάσεις, πέντε εντελώς διαφορετικές προτάσεις, μία πόλη που αποδεικνύει ότι έχει κοινό και έχει και καλλιτέχνες που αξίζουν αυτό το κοινό.
Κι αν υπολογίσουμε και τις παραστάσεις που δεν πρόλαβα (της θεατρικής ομάδας Από-Δραση, του Garage, κ.ά), ο Μάης 2026 ήταν αναμφίβολα ένας «θεατρικός» μήνας, ίσως ο πιο θεατρικός εδώ και καιρό!
