Έχετε δει την ταινία “Ο άνθρωπος των δύο αιώνων”; Είναι με ένα ρομπότ που με τα χρόνια και με βελτιώσεις αποκτά συναισθήματα, ανθρώπινη φύση. Η φράση που έλεγε πάντα ήταν “I am happy to serve you, sir”.
Όσο άλλαζε από ρομπότ σε ανθρώπινη υπόσταση αυτή η φράση δεν ήταν η αγαπημένη του. Καμια φορά υπάρχουν άνθρωποι και εμείς οι ίδιοι δηλαδή, που κάνουμε τα πάντα για να ευχαριστήσουμε τους άλλους. Τις περισσότερες φορές αυτό όχι μόνο δεν εκτιμάται, αλλά ο δέκτης της αφοσίωσης μας, το θεωρεί και δεδομένο. Έτσι είναι σαν και οι δυο μας να φερόμαστε σαν ρομπότ. Καμία ανταπόδοση, καμία ενσυναίσθηση ότι αυτός που δίνει τα πάντα για μας όχι μόνο δεν είναι ρομπότ αλλά για κάποιο άλλο λόγο μας φέρεται τόσο καλά.
Δεν έχει “προγραμματιστεί” για να μας ευχαριστήσει, ίσως και να είναι η δική του απεγνωσμένη προσπάθεια για να ευχαριστηθεί. Κανονικά βέβαια δεν πρέπει να κάνουμε κάτι για να το πάρουμε πίσω, απλά σε έναν ιδανικό δίκαιο κόσμο, θα έπρεπε να υπάρχει όχι μόνο ανταπόδοση αλλά και το φιλότιμο να κουνήσουμε και εμεις τον πωπό μας και να σκεφτούμε έστω πως θα ευχαριστήσουμε το “ρομπότ “μας…
Η μόνη σχέση που μπορεί να λειτουργήσει μονόπλευρα είναι ενός ανθρώπου και ενός ρομπότ. Ακόμα και τα ζώα ανταποδίδουν την αγάπη, την σημασία και το σέρβις που τους παρέχεται απλόχερα.
“Ready and happy to serve you, ready to please you”, την επόμενη φορά λοιπόν που θα το αισθανθούμε αυτό, καλό θα ήταν να θυμηθούμε το ρομπότ και την δυστυχία που ένιωσε όταν σιγά σιγά έπαιρνε ανθρώπινη υπόσταση.
#Εύας_θοτς
