Μάνος Χατζιδάκις, Μαίρη Λίντα από “Οδό Ονείρων” (ανέκδοτο) – του Μανώλη Τζιλιβάκη

Για την θρυλική παρασταση “Οδός Ονείρων” που ανεβαίνει στο “Μετροπόλιταν” τον Ιούνη του 1962, σε “αντιπαραθεση”, πλαστή στην ουσία υποκεινούμενη από τους θιασάρχες για να κερδίσουν κανά εισιτηριάκι παραπάνω, με την, επίσης θρυλική “Όμορφη Πόλις” του Μίκη Θεοδωράκη στο θέατρο Παρκ την ίδια σεζόν, καλοκαιρινή, δεν θα πούμε τίποτα.

Πάμε κατευθείαν στο τραγούδι που βγαίνει από τα αρχεία της ελληνικής ραδιοφωνίας. Θα το πούμε αλλή μια φορά. ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙΣΤΕ ΤΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Κρίση έχομε αλλά θα το αγόραζα ευχαρίστως γνήσιο! Ή επειδή οι εταιρείες μας σερβίρουν το “junk food” της ελληνικής μουσικής τώρα και δέκα χρόνια δεν υπάρχουν έλληνες,και όχι μόνο, με αυτιά;

Ο Γιώργος Παπαστεφάνου λοιπόν θυμόταν διάφορα από τις πρώτες παραστάσεις της Οδού Ονείρων: το Μάνο Χατζιδάκι δίπλα στην Βλαχοπούλου να ερμηνεύουν ένα βουκολικό σκετσάκι, με το Μάνο να ερμηνεύει το..λήσταρχο Μπαρμπούλα! Υπάρχει η φώτο στο βιντεάκι μου, τον Δημήτρη Χορν να …βαριέται μετά από μια εβδομάδα και να φεύγει(!) και την θέση του, μετα από δύο πρόβες, να την πέρνει η Αλίκη Βουγιουκλάκη και τη Μαίρη Λίντα να ερμηνεύει σε στίχους το “Αστρο της Ανατολής” που αργότερα θα γίνει το βασικό μουσικό θέμα στο “Τοπ Καπι” (1964). Το τραγούδι γράφεται από το Μάνο σαν μπαλέτο το 1957…

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=C8UxIkj2n54[/youtube]

Στην ταβέρνα της Οδό Ονείρων ξεσπά ενας καυγάς για την χορεύτρια ανατολίτικων χορών, το “Αστρο της ανατολής” που ερμήνευε η Χρυσούλα Ζώκα. Η Χρυσούλα χορεύει και ακούγεται το παραπάνω τραγούδι. Τώρα δεν ξερω αν αυτό το τραγούδι το έχει ερμηνεύσει ΚΑΙ η Ρένα Βλαχοπούλου,  αφού στο βιβλιαράκι της επιμελημένης έκδοσης του ψηφιακού της “Οδού” αυτό αναφέρεται ή πρόκειται για λάθος πληροφορίες ή στις πρώτες παραστάσεις το έλεγε η Λίντα και μετά η Βλαχοπούλου που όντως τραγουδούσε τραγούδια του Μάνου στην “Οδό”, αλλά πουθενά δεν έτυχε τόσα χρόνια να ακούσω κάποιο…

Ευχαριστώ το φίλο Δημήτρη από τα Βόρεια που καθάρισε το κομμάτι για να το απολαύσουμε όλοι…

του Μανώλη Τζιλιβάκη