Τον Νοέμβρη της χρονιάς που πέρασε η πόλη των Χανίων αναστατώθηκε, ύστερα από την απρόκλητη επίθεση νατοϊκών στρατιωτών σε περαστικούς, με αποτέλεσμα ο ένας να βρεθεί στο νοσοκομείο.

Το περιστατικό δεν είναι το πρώτο και αφυπνίζει κλίμα ανασφάλειας των κατοίκων, όταν στην πόλη τους κυκλοφορούν και στρατιώτες του ΝΑΤΟ, δεδομένο του ότι αυτοί απολαμβάνουν καθεστώς ετεροδικίας, δηλαδή δεν υπόκεινται στη δικαιοδοσία του νόμου και των δικαστηρίων του κράτους υποδοχής. Κάποιες πρωτοβουλίες αντίδρασης και επιτροπές προχώρησαν σε διαδήλωση, διαμαρτυρόμενοι και προειδοποιώντας για τις επιπτώσεις της εγκατάστασης νατοϊκών στρατευμάτων και βάσεων, με την υποβάθμιση της περιοχής σε χώρο εκτόνωσης και «ψυχαγωγίας» των στρατιωτών να είναι μία, ίσως όχι η πιο σοβαρή. Για να μην ξεχνάμε τις ασκήσεις, τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τους βομβαρδισμούς με αεροσκάφη που θα χρησιμοποιούν ως ορμητήριο τη βάση.

Η εγκατάσταση και χρήση στρατιωτικών βάσεων είναι μια από τις πολλές εκφάνσεις επέκτασης του ελέγχου ή της εξουσίας που ασκείται από μια υπερδύναμη ως μέσο επιβολής ή/και διατήρησης της υπεροχής της. Ακόμα κι αν η χώρα υποδοχής των βάσεων δεν είναι ο στόχος των επεκτατικών βλέψεων, ωστόσο παραμένει δέσμια στο άρμα της υπερδύναμης και ανίκανη για ισόρροπες διπλωματικές σχέσεις με όποιες χώρες επιθυμεί. Οι ιμπεριαλιστικές διαθέσεις μιας χώρας όμως δεν σχετίζονται μόνο με κατάκτηση και έλεγχο εδαφών. Συχνά ο οικονομικός έλεγχος αποδίδει εξίσου. Η εγκατάσταση εταιριών ή επιχειρήσεων που μονοπωλούν την παραγωγή και την αγορά. Η εκμετάλλευση ενεργειακών πόρων, η αρπαγή πλουτοπαραγωγικών πηγών, που αποστερούνται από το νόμιμο ιδιοκτήτη, το λαό της χώρας. Η διέλευση αγωγών που εφοδιάζουν ενεργειακά άλλα κράτη, επομένως η ροή οφείλει να είναι εξασφαλισμένη και η εδαφική κυριαρχία της χώρας είναι περιορισμένη στις περιοχές αυτές. Επίσης η εμπειρία των πολέμων και των αποικιακών επεμβάσεων του περασμένου αιώνα υπέδειξε νέες μεθόδους που μπορούν να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα, όταν επιδιώκεται η αποδυνάμωση μιας χώρας μέσω της εξάντλησης του λαού της και της δημιουργίας κοινωνικών εντάσεων. Τέτοια μέθοδος είναι και η βίαιη μετακίνηση πληθυσμών από εμπόλεμες περιοχές είτε από χώρες οικονομικά εξαθλιωμένες ή με αυταρχικά καθεστώτα, σε χώρες υποδοχής που δε διαθέτουν επαρκείς πόρους και την οργάνωση που απαιτείται για τη φιλοξενία τους. Ειδικά όταν αντί να αναλαμβάνουν κρατικές δομές τη διαχείριση του προβλήματος, ανατίθεται σε διεθνείς «ανθρωπιστικές» οργανώσεις.

Εδώ θα αναφερθούμε σ’ αυτούς τους τέσσερις τρόπους άσκησης επεκτατικής πολιτικής που εφαρμόζονται ή σχεδιάζεται η εφαρμογή τους στο νησί, και θέτουν σε κίνδυνο την εθνική μας κυριαρχία: 1) την αναβάθμιση κι επέκταση των στρατιωτικών βάσεων του ΝΑΤΟ και την παραχώρηση τοποθέτησης στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο Ισραήλ, 2) τη σχεδιαζόμενη μεταφορά μεγάλου αριθμού μεταναστών ή προσφύγων 3) την παραχώρηση της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου σε κοινοπραξίες άλλων κρατών και 4) τη διέλευση αγωγών ενέργειας.

Η επίσκεψη του Τσίπρα στις ΗΠΑ στα μέσα Οκτώβρη είχε στόχο να κερδίσει την εύνοια του πλανητάρχη προσφέροντας ως αντάλλαγμα τη Σούδα. Σχεδιάζεται η αναβάθμιση των στρατιωτικών εγκαταστάσεων και η επέκτασή τους με στόχο να καταστήσουν την Κρήτη «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» κατά τη ρήση του Υπουργού «Άμυνας», απ’ όπου το ΝΑΤΟ θα μπορεί ανεμπόδιστα να πραγματοποιεί επιθέσεις με εμβέλεια μέχρι Συρία, Ιράκ αλλά και Ρωσία, εκμεταλλευόμενο τη γεωστρατηγική θέση του νησιού. Μια γεωστρατηγική θέση που εποφθαλμιούσαν και οι Εγγλέζοι από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν προσπάθησαν να προωθήσουν τα σχέδιά τους –μέσω αγγλόφιλων πολιτικών φυσιογνωμιών και οικογενειών του νησιού- για «ανεξάρτητη Κρητική Πολιτεία», στην ουσία προτεκτοράτο της Αγγλίας, κάτι που θα εξυπηρετούσε τα αποικιοκρατικά συμφέροντά τους, αφού θα έλεγχαν Μεσόγειο και τις διόδους προς Μέση Ανατολή, Βόρειο Αφρική, Ινδία. Δυστυχώς ακόμα υπάρχουν κάποιοι στο νησί, που απεργάζονται την ανεξαρτητοποίηση της Κρήτης από την Ελλάδα – μάλιστα στην τελευταία διαδήλωση των αγροτών στην Αθήνα έκαναν την εμφάνισή τους με το λάβαρο της «Κρητικής πολιτείας».

Πρώτη φορά όμως ελληνική κυβέρνηση προσφέρει τόσα προνόμια στις ΗΠΑ. Σε αντίθεση με τις «παραχωρήσεις» των προηγούμενων ηγεσιών, τώρα οι ΗΠΑ εξασφάλισαν τον απόλυτο έλεγχο της περιοχής και του όρμου της Σούδας – κάτι που αρνιόντουσαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης – αλλά και τη διακομματική συναίνεση προκειμένου να προχωρήσουν στη δημιουργία νέων στρατιωτικών εγκαταστάσεων στα νότια του νησιού (πιθανότατα στην περιοχή της Μεσσαράς).

Πέρα από τη συμφωνία με τις ΗΠΑ ο Υπουργός «Άμυνας» έχει συνάψει συμφωνία συνεργασίας και με το Ισραήλ (Status of Forces Agreement) που περιέχει ρυθμίσεις για την εγκατάσταση και διαμονή στρατιωτικών δυνάμεών του, δηλαδή με το ίδιο καθεστώς που ισχύει για τις αμερικανικές βάσεις. Η μόνιμη εγκατάσταση στρατιωτικών δυνάμεων σημαίνει τη μετατροπή της εδαφικής επικράτειας του κράτους υποδοχής σε επιχειρησιακό ορμητήριο του κράτους αποστολής των στρατευμάτων με βασικό σκοπό τη δυνατότητα επέκτασης της ακτίνας δράσης του. Μέχρι στιγμής έχουν εγκατασταθεί ισραηλινές βάσεις σε Κρήτη και Πελοπόννησο. Θυμόμαστε το περιστατικό όπου Ισραηλινοί αξιωματικοί πήγαν να κάνουν επιθεώρηση στο ΠΑΓΝΗ (Ηρακλείου), για να δουν αν είναι επαρκές σε ειδικότητες και εξοπλισμό (για τις ανάγκες του στρατού τους προφανώς). Επίσης από το καλοκαίρι του 2015 ξεκίνησε στην ανατολική Κρήτη η εγκατάσταση του mega-ραντάρ OTH (Over The Horizon), ισραηλινή κατασκευής, με σκοπό τον έλεγχο του θαλάσσιου και εναέριου χώρου της ανατολικής Μεσογείου, το οποίο αρχικά θα επιχειρείται από ισραηλινό προσωπικό που θα έχει την ευθύνη λειτουργίας του, αλλά όταν το επιτρέψουν οι δυνατότητες της χώρας θα αγοραστεί από τον ελληνικό στρατό (χωρίς σχόλια) …  Το ραντάρ θα συνεπικουρείται από σμήνος UAV (μη επανδρωμένων αεροσκαφών ή drones στην καθομιλουμένη) που θα σαρώνουν την ανατολική Μεσόγειο. Τα παραπάνω χάρη στις άοκνες ενέργειες του Υπουργού «Άμυνας» Π. Καμμένου (για να ξέρουμε ποιον να συγχαρούμε …)

Οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί καλοβλέπουν την περιοχή της Μεσσαράς Ηρακλείου, όπου υπάρχει ήδη έτοιμο αεροδρόμιο, αυτό του Τυμπακίου. Πρόκειται για ένα ευρύτατο δίκτυο στρατιωτικών εγκαταστάσεων ουσιαστικά σε όλο το νησί. Με δυνατότητα όχι μόνο ναυτικών διευκολύνσεων, αλλά και εγκατάστασης ολόκληρων μονάδων του στρατού των ΗΠΑ, αλλά και του Ισραήλ. Κυρίως ειδικών δυνάμεων άμεσης επέμβασης. Επίσης το νησί θα διαθέτει πυρηνικά όπλα ικανά να πλήξουν από τη Ρωσία μέχρι το Ιράκ, αλλά και σχεδόν ολόκληρη την βόρεια Αφρική. Ακόμα προβλέπεται η εγκατάσταση μοίρας στρατηγικών βομβαρδιστικών με διηπειρωτική ακτίνα δράσης.

Προφανώς στον υπέρτατο στόχο της να προσφέρει τις υπηρεσίες της στους δανειστές και τον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό η «ελληνική κυβέρνηση» δεν ασχολείται με ασημαντότητες, όπως ο ηθικός και στρατηγικός αντίκτυπος των ενεργειών της για την Κρήτη και την Ελλάδα. Οι παραχωρήσεις της κυβέρνησης Τσίπρα αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνική ξεδιαντροπιά μετά την παράδοση Οτσαλάν. Στην ουσία πρόκειται για μεθοδευμένη στρατηγική απομόνωση της Ελλάδας και καταστροφή των αγαθών διπλωματικών σχέσεων με τις χώρες του αραβικού κόσμου. Χώρες διαφορετικού θρησκευτικού δόγματος μεν, που όμως δεν ανήκουν στους παραδοσιακούς εχθρούς της πατρίδας μας (από το μουσουλμανικό κόσμο, μόνο με την Τουρκία έχουμε κακές σχέσεις), τουναντίον ανέκαθεν σεβόταν και εκτιμούσαν την Ελλάδα και τους Έλληνες. Όχι μόνο αυτό, αλλά έρχεται τώρα η ηγεσία του κράτους, ερήμην του ελληνικού λαού να στηρίξει καθεστώτα, όπως αυτό του Νετανιάχου που πραγματοποιεί εθνοκάθαρση του νόμιμου κατόχου των εδαφών της Παλαιστίνης. Η Ελλάδα που πάντα πάλευε και αντιστεκόταν σε κατακτητές, τώρα να κάνει συμμαχίες με ένα παράνομο κράτος που απειλεί και είναι παράγοντας αποσταθεροποίησης για όλους τους λαούς τριγύρω του!! Ή να πουλά όπλα στη Σαουδική Αραβία την ώρα που καταστρέφει την Υεμένη. Όπλα που καταλήγουν κατά πάσα πιθανότητα στον ISIS, δηλαδή στην ουσία να οπλίζει τρομοκράτες!!

Κι όταν αυτές οι αραβικές χώρες, δεχόμενες επίθεση από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που υπηρετούσε ανέκαθεν το πολιτικό κατεστημένο της χώρας (για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, η εθνική προδοσία δεν είναι αποκλειστικότητα της διακυβέρνησης Τσίπρα) και βρισκόμενες εν αμύνη, πλήξουν στρατιωτικά την Κρήτη, απ’ όπου εφορμούν οι πύραυλοι και τα βομβαρδιστικά που χτυπούν τα εδάφη τους, ποιος θα εγγυηθεί την ασφάλεια του κρητικού λαού, που θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα;;  Θα μας προστατέψουν οι Αμερικάνοι και οι Ισραηλινοί; (Όπως μας προστάτευαν πάντα οι διάφοροι «σύμμαχοι» μας, γι’ αυτό δεν σφαγιάστηκε ο πληθυσμός της Σμύρνης, δεν εισέβαλαν οι Τούρκοι στο νησί της Κύπρου, διχοτομώντας το και δεν έχουμε τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο.)

Δεύτερον, η Κρήτη θα μετατραπεί και επίσημα σε γκρίζα ζώνη, μετά την απόφαση για την μεταφορά τουλάχιστον 2.000 «προσφύγων» στο νησί. Η εγκατάσταση μεγάλου αριθμού προσφύγων ή μεταναστών στα νησιά του Αιγαίου είχε δραματικές συνέπειες στην ασφάλεια, στον τουρισμό, γενικότερα στην καθημερινότητα των κατοίκων. Αναμενόμενο είναι ότι, αν δούμε στο νησί μας ανάλογες ροές, οι συνθήκες θα γίνουν οριακές. Εδώ θα εστιάσουμε στην απειλή της εθνικής κυριαρχίας, αφού σε πρακτικό επίπεδο με το πρόσχημα διαχείρισης της ανθρωπιστικής κρίσης έχουμε διείσδυση ξένων δυνάμεων ασφάλειας. Μετατροπή της Κρήτης, σε περιοχή με αμφισβητούμενη κυριαρχία, υπό τη δικαιοδοσία ενός υπερεθνικού παρακράτους ξένων δυνάμεων ασφαλείας και ΜΚΟ. Όπως ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή στα μεγάλα νησιά του Αιγαίου πλησίον των Τουρκικών ακτών, στη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο και τα Δωδεκάνησα, όπου η Frontex με ναυτικά μέσα ελέγχει (καταγραφή-ταυτοποίηση), την εισροή μεταναστών, ενώ στα νησιά έχουν εγκατασταθεί ξένοι αξιωματούχοι ακόμα και από την Τουρκία! Και είναι σκανδαλώδες, από τη στιγμή που δεχόμαστε αυτόν τον κόσμο, να μη γίνεται η καταγραφή και η ταυτοποίησή τους με δικά μας μέσα, αλλά να παραμένει κλειστή η πρεσβεία της Συρίας (ένα μεγάλο μέρος των προσφύγων είναι Σύριοι) με γελοίες δικαιολογίες, ότι διαφωνούμε με το καθεστώς Άσαντ. Με το ίδιο σκεπτικό θα έπρεπε να κλείσουν και οι πρεσβείες της Τουρκίας και του Ισραήλ.

Καταρχήν οι χαρακτηριζόμενοι ως «πρόσφυγες» στην πραγματικότητα είναι όσοι η Γερμανία επιθυμεί να διώξει από την επικράτειά της, όσοι οι διωκτικές αρχές της Γερμανίας συνέλαβαν και κρατούν μετά τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις που ακολούθησαν τις τρομοκρατικές ενέργειες σε γερμανικό έδαφος το καλοκαίρι του 2016. Με άλλα λόγια η Γερμανία επιθυμεί να διώξει υπόπτους για τρομοκρατία και εγκληματική ή παραβατική συμπεριφορά. Απαιτεί από την Ελλάδα να δεχθεί αυτούς τους «πρόσφυγες» με βάση τη συμφωνία του Δουβλίνου ΙΙ. Προφανώς όμως δεν είναι πρόσφυγες, αφού δε φτάνουν απευθείας από εμπόλεμες ζώνες ή εξαθλιωμένες χώρες αλλά απελαύνονται από τη Γερμανία. Σχεδιάζουν να τους εγκαταστήσουν στην Ελλάδα, που θα μετατραπεί σε μια ιδιότυπη «αποθήκη» εργατικού δυναμικού, απ’ όπου η «πολιτισμένη» Ευρώπη θα αντλεί όσο χρειάζεται για να ικανοποιήσει τις ανάγκες της και θα τους επιστρέφει προτού παραμείνουν αρκετά, ώστε να αποκτήσουν εργασιακά ή άλλα δικαιώματα. Το γεγονός που αποκάλυψε ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς τον Αύγουστο του 2016, ήταν η αιτία για τα επεισόδια στο κέντρο της πόλης του Ρεθύμνου πέρσι το Σεπτέμβρη μεταξύ «αλληλέγγυων», διαφωνούντων και ΜΑΤ.

Την απόφαση μεταφοράς των «προσφύγων» προσυπέγραψαν ο δήμαρχος Ηρακλείου κ. Λαμπρινός και ο περιφερειάρχης κ. Αρναουτάκης. Στην απόφαση αυτή αντιτάχθηκαν μόνο δύο δήμαρχοι, Σφακίων και Αποκορώνου. Παρόντες ήταν και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ από Ηράκλειο και Λασίθι (Ηγουμενίδης, Βαρδάκης, Θραψανιώτης), αλλά και ο βουλευτής Ηρακλείου του ΚΚΕ κ. Συντυχάκης, που όλοι τους σιγοντάρισαν προκειμένου να υιοθετηθεί αυτή η εγκληματική για το νησί απόφαση.

Έτσι λοιπόν οι δήμαρχοι της Κρήτης συνεπικουρούμενοι από τον περιφερειάρχη Αρναουτάκη, αποδέχθηκαν την εγκατάσταση -ενδεχομένως και εγκληματικών στοιχείων- στο νησί τους, βαφτίζοντάς τους «πρόσφυγες».  Οι δήμαρχοι Ηρακλείου και η περιφέρεια εμφανίστηκε να πρωτοστατεί να φιλοξενηθούν οι «πρόσφυγες» σε σπίτια και όχι σε ανοιχτές δομές. Μάλιστα η Αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου κ. Λιόνη διαβεβαίωσε ότι απέσπασε την υπόσχεση του υπουργού ότι στους ιδιοκτήτες των σπιτιών το υπουργείο θα προκαταβάλει τα πρώτα 12 ενοίκια. Η εγκατάσταση σε σπίτια κι όχι σε ανοιχτές δομές, κάνει πιο δύσκολο τον έλεγχο για τις συνθήκες διαβίωσης και προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες κερδοσκοπίας και διασπάθισης των διαθέσιμων κονδυλίων (για να μπορούν να κερδοσκοπήσουν τα γνωστά και μη εξαιρετέα κυκλώματα που νέμονται δήμους και δημόσιο χρόνια τώρα). Σχεδιάζουν, όπως ακούγεται, να μεταφέρουν τον κύριο όγκο των «προσφύγων» σε Τυμπάκι και Ιεράπετρα. Σκέφτονται να δελεάσουν τους αγρότες του Λασιθίου και της Μεσσαράς με την προσφορά δουλικής εργασίας για τα θερμοκήπια. Εμπρός λοιπόν για νέες Μανωλάδες!! Φυσικά τους «πρόσφυγες» αυτούς ετοιμάζεται να ακολουθήσει ένα πλήθος Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), στις οποίες έχει εναποτεθεί – με εντολή της ΕΕ – η αποκλειστική διαχείριση αυτών των ανθρώπων.

Έτσι θα υπάρχει και πρόσφορο πεδίο εκτόνωσης του θυμού του λαού, στο μετανάστη που κουβαλήθηκε παρά τη θέλησή του, για να μην τα βάλει με αυτόν που τον κουβάλησε –τον ιθύνοντα νου που κινεί τα νήματα. Ταυτόχρονα θα έχουμε κι εδώ ξένους στρατιωτικούς, με πρόσχημα τον έλεγχο των παράνομων εισροών μεταναστών, οι οποίοι δε θα είναι υπόλογοι στο ελληνικό «κράτος», αν και όπως υφίσταται πλέον αυτό, αλλά θα δρουν προς όφελος ξένων συμφερόντων και υπονομευτικά προς την εθνική μας κυριαρχία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Αγώνα της Κρήτης», (με ημερομηνία 9-12-2017) τελευταία μεταφέρθηκε στην Κρήτη μικρός αριθμός προσφύγων από τα νησιά του Αιγαίου, προκειμένου να αποσυμφορηθεί η κατάσταση εκεί. Προκαλεί απορία γιατί συνέβη αυτό, μετά από ένα χρόνο που στη Λέσβος, τη Χίος, τη Σάμος και τα άλλα νησιά υποφέρουν, καθώς δεν υπάρχουν εκεί οι κατάλληλες υποδομές στέγασης, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται οι φιλοξενούμενοι και ο ντόπιος πληθυσμός αλλά και να ανέχονται ξένους στρατοχωροφύλακες. Επιπλέον αποτελεί έκπληξη καθώς η Συμφωνία της 18ης-3-2016 μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας απέρριπτε τη μεταφορά τους στην ενδοχώρα (όπως τουλάχιστον υποστήριζε ο κ. Μουζάλας). Ενδεχομένως η ενέργεια αυτή να είναι αποτέλεσμα συνεννοήσεων που προέκυψαν στην επίσκεψη Ερντογάν. Ίσως και να αποσκοπεί να καμουφλάρει την προέλευση και να παραπλανήσει τον κόσμο, όταν αργότερα θα στέλνονται οι απελαθέντες από τη Γερμανία.

Τέλος η μετατροπή της Κρήτης σε ενεργειακό κόμβο: Εκτός από τις μεγαλεπήβολες εξαγγελίες για ενεργειακή αυτάρκεια χάρη στο φυσικό αέριο δρομολογείται η ενεργειακή διαχείριση και η διασύνδεση του νησιού μέσω ενός πλαισίου που θα περιλαμβάνει την παραγωγή ρεύματος από εξόρυξη φυσικού αερίου και ΑΠΕ Επιδιώκεται να εμπλακούν φορείς της Περιφέρειας Κρήτης στην προώθηση της κατασκευής του διασυνδετηρίου αγωγού φυσικού αερίου East Med (Eastern Mediterranean Pipeline), ο οποίος, αν όλα προχωρήσουν βάσει του υφιστάμενου σχεδιασμού, θα φέρει φυσικό αέριο από το Ισραήλ στην Ευρώπη μέσω Κρήτης το 2025. Κι οι παλαιστινιακές οργανώσεις χτυπιούνται ότι πρόκειται για κλοπή ενεργειακών πόρων που ανήκουν στο λαό της Παλαιστίνης, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα … Η διπλωματία δεν υπόκειται σε ηθικούς φραγμούς, αρκεί να έχουμε ισχυρούς πάτρωνες.

Ένας διεθνής αγωγός ενέργειας που περνά από το νησί μας αυτομάτως μας μετατρέπει σε γκρίζα ζώνη. Όπως και τη Θράκη και τη Μακεδονία, απ’ όπου επίσης περνούν αγωγοί. Ενώ χτυπιόμαστε, γιατί πιστεύουμε ότι η απειλή έρχεται από «αλυτρωτικές διαθέσεις» ενός κατασκευασμένου κράτους που αναζητά εθνικά ερείσματα καπηλευόμενο ιστορία και όνομα, δε συνειδητοποιούμε ότι η απειλή είναι κυρίως οι δημιουργοί του υβριδίου αυτού, οι «σύμμαχοί» μας (ΝΑΤΟ, Ε.Ε.) και τα συμφέροντά τους στην περιοχή. Και με δεδομένο ότι αυτή τη στιγμή η χώρα ουσιαστικά βρίσκεται υπό κατοχή (ασχέτως που δε βλέπουμε τανκς στους δρόμους, έχουμε όμως παραχωρήσει το δικαίωμα να αποφασίζουμε για τη λειτουργία του κράτους στους δανειστές μας, τους «Θεσμούς»), αν δεν αποτινάξουμε το κατοχικό καθεστώς, η εδαφική μας ακεραιότητα είναι επισφαλής. Αυτό ισχύει στην Κρήτη, όπως ισχύει στη Μακεδονία και τη Θράκη. Το ότι θα εμπλακεί η Περιφέρεια Κρήτης (για τη συνήθη διασπάθιση κονδυλίων) δεν αλλάζει το γεγονός ότι ανοίγει η κερκόπορτα στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα στην περιοχή.

Ωστόσο, όπως μας πληροφορεί το ΒΗΜΑ στο άρθρο της 10ης Σεπτεμβρίου 2017 «Οι δρόμοι της ενέργειας όχι μόνο «σφραγίζουν» την αναπτυξιακή πορεία της χώρας αλλά γίνονται και μοχλός για τον χωροταξικό χάρτη περιοχών που βρίσκονται σε σημεία-«κλειδιά». Έτσι, προετοιμάζονται αλλαγές που θα μεταβάλουν το… τοπίο στην Κρήτη.

Οι χερσαίες εγκαταστάσεις για τον διασυνδετήριο αγωγό φυσικού αερίου East Med (Eastern Mediterranean Pipeline) θα συνδυαστούν με το Ενεργειακό Κέντρο Αθερινόλακκου και το λιμάνι του Τυμπακίου. Την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων θα εξυπηρετούν χώροι που συνορεύουν με το Τυμπάκι ή το Καστέλι Κισσάμου. Ενώ στη θαλάσσια ζώνη στην περιοχή των Λινοπεραμάτων θα δημιουργηθεί και σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Επίσης η Περιφέρεια Κρήτης θα παίξει ρόλο και στην προετοιμασία  -με ερευνητικά προγράμματα – δράσεων για την προστασία του περιβάλλοντος στις νέες συνθήκες που προκύπτουν με τις εξελισσόμενες υποθαλάσσιες έρευνες στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Το νέο χωροταξικό ενεργειακό πλαίσιο της Περιφέρειας περιλαμβάνει και τη ενσωμάτωση των ΑΠΕ για την παραγωγή ενέργειας, ενώ η Κρήτη θα διασυνδεθεί με το ηπειρωτικό ηλεκτρικό σύστημα.

Παράλληλα, οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου έκριναν ότι είναι αναγκαία η χωροθέτηση των συνοδών χερσαίων εγκαταστάσεων για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, σε χώρους που συνορεύουν με τα υφιστάμενα αστικά κέντρα σε Τυμπάκι ή Καστέλι Κισσάμου. Η προετοιμασία στηρίζεται και με κατάλληλες υποδομές (κυρίως τροφοδοσίας πλοίων) της λιμενικής πύλης του Νότου, στο Τυμπάκι.

Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη διαγωνισμός για τα οικόπεδα νοτιοδυτικά και δυτικά της Κρήτης, ο οποίος είχε προκηρυχθεί μετά το ενδιαφέρον της κοινοπραξίας Exxon Mobil – Total – ΕΛΠΕ. Προς το τέλος του μήνα (εννοεί το Σεπτέμβρη που μας πέρασε) αναμένεται η δημοσίευση των προκηρύξεων στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ώστε να ξεκινήσει η φάση της κατάθεσης προσφορών. Στους στόχους της κυβέρνησης είναι να έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση των φακέλων στις αρχές του 2018 και να τρέξουν οι διαδικασίες ώστε η κοινοπραξία ή η εταιρεία που θα… τερματίσει να ξεκινήσει άμεσα τις έρευνες και να τις ολοκληρώσει ως το 2020-2021. …»

Οι συστημικές εφημερίδες θριαμβολογούν για την ανάπτυξη και το μελλοντικό πακτωλό ενέργειας τη στιγμή που είναι δρομολογημένο το ξεπούλημα της ΔΕΗ. Δηλαδή επιχαίρουν την κατασκευή χερσαίων και θαλάσσιων υποδομών και για τη δέσμευση των υπαρχόντων υποδομών, που θα τις διαχειρίζονται ξένες εταιρείες, σε χώρο όπου δε θα ασκείται εθνική κυριαρχία -αφού δε θα νοείται να αποκοπούν ενεργειακά οι χώρες που τροφοδοτούνται-  και το παραγόμενο προϊόν δε θα το εκμεταλλεύεται η χώρα μας.  Ενώ την ίδια στιγμή πουλούν μια δημόσια εταιρεία που ανήκει στη χώρα και αυτό που παράγει, το απολαμβάνει ο ελληνικός λαός. Η εκμετάλλευση υποδομών κοινής ωφέλειας, όταν ιδιωτικοποιείται, φεύγει από τον έλεγχο της κρατικής διαχείρισης και προσανατολίζεται στην μεγιστοποίηση της κερδοφορίας, αντί για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Τότε δημόσια αγαθά που μέχρι τότε θεωρούνταν δεδομένα (όπως στην περίπτωση αυτή το ρεύμα και προσεχώς την ίδια πορεία θα ακολουθήσει και το νερό), παύουν να είναι τέτοια. Και όντως θα μεταβάλλουν το τοπίο στην Κρήτη … πολύ φοβόμαστε με τρόπο που θα θυμίζει τη Χαλκιδική μετά την επέλαση της Eldorado Gold.

Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ επιθυμούν να μετατρέψουν το νησί σε βάση διευκόλυνσης στην προσπάθειά τους να μετατραπούν σε έναν από τους κύριους εξαγωγείς, παγκόσμια, LNG (Liquified Natural Gas) από σχιστολιθικές γεωτρήσεις. Η Κρήτη προσφέρεται όχι μόνο για την εκμετάλλευση των όποιων αποθεμάτων της σε φυσικό αέριο με τη μέθοδο της σχιστολιθικής γεώτρησης με απρόβλεπτες σε έκταση περιβαλλοντικές συνέπειες αλλά και για τη δημιουργία εκτεταμένων εγκαταστάσεων διαμετακόμισης LNG από το Τέξας, τη Λουϊζιάνα, το Μεξικό, κ.ά. Προκειμένου οι ΗΠΑ να γίνουν οι κύριοι προμηθευτές φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή. Ανταγωνιζόμενες τη Ρωσία, το Ιράν, ακόμη και τα Αραβικά κράτη.

Και κάπως έτσι η Κρήτη θα τεθεί υπό καθεστώς μορατόριουμ κυριαρχίας, δηλαδή θα μετατραπεί σε γκρίζα ζώνη για την Ελλάδα. Ενώ παράλληλα θα μετατραπεί σε HUB (σταυροδρόμι) ενεργειακών οδών από ανατολή προς Ευρώπη, υπό τον άμεσο στρατιωτικό έλεγχο των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Υποσχόμενοι «ανάπτυξη» που στην πραγματικότητα θα είναι αποκλειστική εκμετάλλευση και υφαρπαγή των πλουτοπαραγωγικών κοιτασμάτων και πόρων της χώρας και ερημοποίηση αντίστοιχη με αυτό που συνέβη στις αποικίες στην Αφρική. Το χειρότερο όμως είναι ότι προτού να το καταλάβουμε, θα πάψουμε να είμαστε ελληνικό έδαφος και θα μετατραπούμε σε προκεχωρημένο νατοϊκό φυλάκιο και σε ενεργειακό σταθμό ΗΠΑ- ΕΕ. Εκτός κι αν ο λαός πάψει να ακούει τους από κοινοβουλίου εκποιητές της χώρας και αποφασίσει να δράσει.

της Ελένης Ντακάκη, μέλους της Τ.Ο. του Ε.ΠΑ.Μ.
(Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου)