Σε μια γεμάτη απο κόσμο αλλά και περηφάνια αίθουσα πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση τιμής στους 200 εκτελεσμένους ήρωες κομμουνιστές της Καισαριανής του Μάη του 1944. 

Στα πλαίσια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκαν ομιλίες απο την Νικολέττα Χριστοδουλοπούλου μέλος ττου Γραφείου της Ε.Π. Κρήτης του ΚΚΕ και του Μαργαρίτη Γιώργου  καθηγητής σύγχρονης και νεότερης ιστορίας.

Ακολουθεί απόσπασμα απο την ομιλία της Νικολέττας Χριστοδουλοπούλου “ Φίλες και φίλοι συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν είναι λίγο να πούμε ότι (..) πως από την στιγμή που αντικρίσαμε τις φωτογραφίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας… κάτι έχει αλλάξει μέσα μας. Και αυτή η αλλαγή είμαστε σίγουροι ότι δεν αφορά μόνο τα μέλη και στελέχη του κόμματος και της ΚΝΕ. Αλλά αφορά την τάξη μας. Τον λαό μας. Τους λαούς όλου του κόσμου. 

Γιατί η αλήθεια είναι πως όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, αλλιώς συνειδητοποιούμε πλέον αυτό που έγραψε πριν εκτελεστεί ο Μήτσος Ρεμπούτσικας στο τελευταίο του σημείωμα «όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ». Φίλες και φίλοι με λίγα λόγια την περίοδο του ’44 αποδείχτηκε για ακόμα μια φορά πως η περιβόητη “εθνική ενότητα”, δεν μπορεί να υπάρχει σε μια ταξική κοινωνία. Ότι πατριωτισμός είναι το δίκιο του λαού! (..)

​Το ΚΚΕ μπόρεσε να ηγηθεί στο τεράστιο ένοπλο λαϊκό κίνημα απελευθέρωσης, πάνω απ’ όλα γιατί είχε εμπιστοσύνη σε αυτό που έτρεμαν και τρέμουν πάντα οι αστικές πολιτικές δυνάμεις: τον οργανωμένο και οπλισμένο λαό. Φυσικά, η στάση των κομμουνιστών ήταν πατριωτική. Αυτοί πάλεψαν στο βουνό, στις φυλακές, στην παρανομία, ενάντια στην πείνα και στον θάνατο, για την απελευθέρωση από την τριπλή φασιστική Κατοχή. 

​Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο μέρος της αστικής τάξης και των πολιτικών της εκπροσώπων, είτε είχε διαφύγει στο εξωτερικό είτε συνεργαζόταν με τους κατακτητές, κάνοντας αυτό που κάνει πάντα: δουλειές και φαγοπότι πάνω στα βάσανα του λαού!

Η απάντηση στη προσπάθεια του συστήματος και της κυβέρνησης να ντύσει με την προβιά της εθνικής ενότητας και του πατριωτισμού τους 200 εκτελεσμένους βρίσκεται ακριβώς στις επιλογές του αστικού κράτους. Εδώ το αστικό κράτος, δε δίστασε μπροστά σε κανένα μέσο, προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του. Κανένα έλεος δεν υπήρχε για όποιον δεν έσκυβε το κεφάλι, δεν έκανε «δήλωση μετανοίας», δεν αποκήρυσσε το κόμμα του: το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Ένα – ένα διάλεξε τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ, τους αγωνιστές του λαού, για να φυλακίσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από εκεί που πήρε τους 200 της Καισαριανής. Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

​Μπροστά σ’ αυτό το ταξικό χάσμα, δεν χωρά καμία αυταπάτη ότι υπάρχει διαχείριση που μπορεί να το γεφυρώσει, με τις χρεοκοπημένες  “λύσεις” που προτείνουν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα. 

​Αυτό το κράτος δεν αλλάζει προς το καλύτερο με μεταρρυθμίσεις και με μασκαρέματα. Τιμάμε τους νεκρούς μας συνεχίζοντας με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα τον αγώνα για την συγκέντρωση εργατικών λαϊκών δυνάμεων στο δρόμο της ανατροπής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για τον σοσιαλισμό κομμουνισμό.

Το σύστημα της εκμετάλλευσης έχει προ πολλού σαπίσει και ζέχνει από όλους τους πόρους του.

Στεκόμαστε με αλληλεγγύη στο πλευρό των λαών που ζουν στη δίνη των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων. Στο λαό της Παλαιστίνης, στο λαό της Κούβας.

Απαιτούμε την απεμπλοκή της χώρας μας, να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις. Δεν θέλουμε η Κρήτη να είναι ορμητήριο θανάτου αλλά λιμάνι των λαών. Διαδηλώνουμε για να επιστρέψει κάθε πολεμικό πλοίο και στρατιωτική μονάδα από ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.Δυναμώνουμε τους αγώνες ενάντια στη συμμετοχή Πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων στα ΝΑΤΟϊκά πολεμικά προγράμματα. Κορυφώνουμε με την παγκρήτια κινητοποίηση στις 17 Μάη!

Ο καθηγητής Μαργαρίτης Γ. Πρόσθεσε με τη σειρά του μεταξύ άλλων “ Οι κομμουνιστές μεταξύ αυτών και οι 200 ήταν απο τον μεσοπόλεμο υπο διωγμό , γιατί ήταν στελέχη του Κομμουνιστικό Κόμματος , ήταν συνδικαλιστικά στελέχη , εργατικά στελέχη . Ο μεταξάς τους κράτησε στην φυλακή στο Πόλεμο, το ίδιο και ο φιλελεύθερος Τσουδερός. Η αστική τάξη της χώρας πήραν ακόμη και απο τους κατακτητές χρυσό  , δολάρια απο Αμερικανούς κλπ Τι ανάγκη είχε ; Τι πήρε ο λαός μας απο τους κατακτητές; εκτελέσεις , εκτελέσεις , εκτελέσεις ,  Γεντί Κουλέ, Καισαριανή κλπ Αυτά πήρε ο λαός μας. Είναι τώρα χαρούμενη η αστική μας τάξη απο την συμμετοχή μας στο πόλεμο; Φυσικά.Με ενθουσιασμό.  Εμπλέκονται γιατί στο πόλεμο κάνεις ότι θέλεις. Τους δούλους τους κάνει ακόμη πιο δούλους. Και αν είσαι με τους νικητές κάποιο λάφηρο θα περισσέψει και για “σένα” ! (..).

Στο τέλος της εκδήλωσης απονεμήθηκε εκ μέρους της Τ.Ε. Ρεθύμνου του ΚΚΕ  τιμητική πλακέτα σε συγγενή του  Γιώργου Μαμαλάκη,  κομμουνιστή απο τα Αγγουσελιαννά και εκτελεσμένο μαζί με τους 200 στη Καισαριανή. 

Ακολούθησε σύντομη παρέμβαση  από τον Στέλιο Παπαδάκη συγχωριανό  του Μαμαλάκη Γιώργου που με πείσμα και κόπο πραγματοποίησε στο παρελθόν μαζί με τον πολιτιστικό σύλλογο των Αγκουσελιανών, εκδήλωση προς τιμήν του. 

Εκ μέρους της Τ.Ε. Ρεθύμνου του ΚΚΕ αναγώστηκε το βιογραφικό του Γιώργου Μαμαλάκη το οποίο βασίστηκε στην έρευνα της φιλολόγου Άννα Μαρκουλιδάκη την οποία ευχαρίστησε θερμά.