Οξύ κοινωνικό πρόβλημα έχει λάβει πλέον η στεγαστική κρίση στην Κρήτη, πλήττοντας ιδιαίτερα αναπληρωτές εκπαιδευτικούς και φοιτητές, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με δυσβάσταχτα ενοίκια, έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών και πιέσεις αποχώρησης ενόψει της τουριστικής σεζόν.
Η εκτεταμένη μετατροπή κατοικιών σε καταλύματα βραχυχρόνιας μίσθωσης έχει περιορίσει δραματικά την προσφορά μακροχρόνιας στέγης, δημιουργώντας συνθήκες αισχροκέρδειας. Όπως καταγγέλλουν εκπαιδευτικοί, πολλά από τα διαθέσιμα ακίνητα είναι ακατάλληλα προς διαβίωση, χωρίς επαρκή θέρμανση, μόνωση ή βασικές υποδομές, ενώ τα ενοίκια ξεπερνούν ακόμη και τα 400 ευρώ για κατοικίες χαμηλής ποιότητας.
Η κατάσταση επιδεινώνεται με την έναρξη της τουριστικής περιόδου, καθώς ιδιοκτήτες ζητούν από ενοικιαστές να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους τους μήνες Μάιο και Ιούνιο, προκειμένου τα ακίνητα να διατεθούν για τουριστική εκμετάλλευση. Δεν λείπουν, μάλιστα, και καταγγελίες για ακραίες πρακτικές πίεσης, όπως η διακοπή υδροδότησης, με στόχο τον εξαναγκασμό σε πρόωρη έξωση.
Εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε περιοχές της ενδοχώρας, όπως το Αρκαλοχώρι και ο Ζαρός, περιγράφουν μια καθημερινότητα αβεβαιότητας, όπου η εξεύρεση στέγης μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Το φαινόμενο απειλεί πλέον τη λειτουργία βασικών δημόσιων υπηρεσιών, καθώς νεοδιόριστοι και αναπληρωτές δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στο κόστος ζωής μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.
Την ίδια ώρα, οι παρατυπίες στον τομέα των Airbnb φαίνεται να εντείνονται, με εκπροσώπους των αρχών να επισημαίνουν ότι απαιτείται ενισχυμένος έλεγχος και συντονισμένες παρεμβάσεις, πέραν των υφιστάμενων νομοθετικών ρυθμίσεων. Οι καταγγελίες για εκβιαστικές εξώσεις και διακοπές βασικών παροχών αναδεικνύουν την ανάγκη άμεσης παρέμβασης, καθώς η στεγαστική κρίση εξελίσσεται σε σοβαρή απειλή για την κοινωνική συνοχή στο νησί.
