του Μανούσου Μανουσογιάννη*

Ακόμη και μετά την σύνταξη των ισολογισμών και τις εκθέσεις του τακτικού ελέγχου, είχαμε πλήρη άγνοια για όσα συνέβαιναν στην ΚΕΔΗΡ. Τα στεγανά έσπασαν μόνο μετά τις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις περί του ελλείμματος, που προφανώς ήταν «διαρροή» από καλά πληροφορημένη πηγή.

Οι ανταγωνισμοί των συμφερόντων, οι προσωπικές αντιθέσεις και έριδες είναι που φέρνουν στην επιφάνεια αυτά τα φαινόμενα. Οι δήθεν δικλείδες ασφαλείας, σκοπό έχουν την προστασία του συστήματος κι όχι βέβαια των πληβείων.

Παρά τις διαφορές τους, οι εκθέσεις του έκτακτου ελέγχου δίνουν την αποκαρδιωτική εικόνα της διαχείρισης, των κινδύνων που δημιουργήθηκαν, των διαπιστωμένων ελλειμμάτων. Η απόφαση για την παραγγελία του έκτακτου ελέγχου ήταν παραπάνω από σωστή και αναγκαία. Οι προσπάθειες αποφυγής, η ανακοίνωση της προέδρου της ΚΕΔΗΡ περί μιας απλής «ακαταστασίας στο ταμείο λόγω φόρτου εργασίας», η αποφυγή αιφνιδιαστικής καταμέτρησης στο ταμείο, ήταν προσπάθειες συγκάλυψης της υπόθεσης και των μεγάλων ευθυνών.

Η «μαύρη τρύπα». Οι εκθέσεις επιβεβαιώνουν μια τεράστια «μαύρη τρύπα» ανάμεσα στις καταθέσεις και το ταμείο που έπρεπε να έχει η ΚΕΔΗΡ. Δεν είναι στιγμιαία αλλά εξελίσσεται σε βάθος 3-4 χρόνων, που στο ταμείο λιμνάζουν τεράστια χρηματικά διαθέσιμα από την πλουσιοπάροχη δημοτική χρηματοδότηση. Καταρρίπτονται οι δικαιολογίες περί δήθεν «εξωτραπεζικού ταμείου», που στο δημόσιο έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχουν αλλά στο ιδιωτικό της ΚΕΔΗΡ δυστυχώς θα μπορούσαν να σταθούν.

Καταρρίπτονται από τους πλαστούς ισολογισμούς, που εν αγνοία του δ.σ. διοχετεύονται στον Δήμο και που μειώνουν εικονικά το ταμείο (μέχρι και 480 χιλ.), αυξάνοντας επίσης εικονικά τις απαιτήσεις. Η «μαύρη τρύπα» κλείνει λίγες μέρες πριν την πρώτη μετά από χρόνια!!! καταμέτρηση του ταμείου, με καταθέσεις 306.922 ευρώ. Ακολουθεί νέα 11.231, που καλύπτεται στις 3/4/18 και ακόμη μία 26.604 ευρώ (αφορά κυρίως απλήρωτες ασφαλιστικές εισφορές, που έχουν όμως αφαιρεθεί απ’ το ταμείο) και που προκαλεί και προσαυξήσεις σε βάρος της ΚΕΔΗΡ 10.510 ευρώ και που ακόμη δεν έκλεισε. Επομένως το διασταυρωμένο έλλειμμα από 344.757 + τα 10.510 χιλ. των προσαυξήσεων κατάφερε ύστερα από μια προσπάθεια αναμαζέματος αλλά και κουκουλώματος να περιοριστεί στα 26,6 + 10,5 χιλ. Δεν αποκλείεται σε προηγούμενο χρόνο το έλλειμμα να υπήρξε και μεγαλύτερο, όπως δεν αποκλείεται να βρεθεί και κάποια ουρά ή ουρές αργότερα.

Το μπάχαλο στη διαχείριση. Ο φόβος αυτός απορρέει από τη δεύτερη κατηγορία ευρημάτων. Τα ελλείμματα στο ταμείο της ΚΕΔΗΡ εξελίσσονται και μάλιστα σε βάθος τόσων χρόνων, γιατί στο σύστημα οικονομικής λειτουργίας και ελέγχου της ΚΕΔΗΡ επικρατεί ένα απίστευτο ξεχαρβάλωμα.

Με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. ο λογιστής αναλαμβάνει και ταμίας. Αποκαλύπτονται πληρωμές χωρίς τα αντίστοιχα τιμολόγια. Δεν γίνεται ποτέ πρωτόκολλο καταμέτρησης ταμείου. Το Δ.Σ. για χρόνια δεν ελέγχει τους ισολογισμούς. Εν αγνοία του διοχετεύονται πλαστοί ισολογισμοί στο Δήμο.

Κατατίθενται ανακριβείς φορολογικές δηλώσεις κ.ο.κ. Αυτά είναι κοινά ευρήματα και στις δύο εκθέσεις. Η έκθεση της κ. Χρυσανθοπούλου, αναφέρει πως κατά την έγκριση των προϋπολογισμών ο/η πρόεδρος αλλά και τα μέλη ρωτούν «επισταμένως» τον διευθυντή και τον ταμία να τους πουν το ταμείο τους για να κάνουν προγραμματισμό!! Πάλι καλά δηλ. που δεν πήγαιναν στις καφετζούδες. Είναι δυνατόν να μην έχουν ένα πρωτόκολλο καταμέτρησης, ένα ισοζύγιο μόνο να λύνουν τέτοια ζητήματα στο μιλητό; Ακόμη χειρότερη είναι η αναφορά της ίδιας στους πλαστούς ισολογισμούς. Ο διευθυντής, λέει, ενημέρωνε τον ταμία ότι η οικονομική υπηρεσία του δήμου ζητά τον ισολογισμό, που όμως δεν υπήρχε γιατί δεν είχε εγκριθεί. Ο ταμίας, πάντα κατά την έκθεση, έστελνε τους πλαστούς ισολογισμούς. Κανείς, ρωτούμε εμείς, δεν μπαίνει στον κόπο να ασχοληθεί γιατί είναι ανυπόγραφοι, γιατί δεν συνοδεύονται από την απόφαση του δ.σ.

Δεν ενημερώνεται η διοίκηση; Από μόνη της δεν ενδιαφέρεται για την πρώτη υποχρέωσή της (σύνταξη π/υ και ισολογισμού) που περιγράφεται στον εσωτερικό κανονισμό;

Αυτή η εικόνα είναι που δημιουργεί αβεβαιότητες και ανησυχίες για ενδεχόμενες μελλοντικές ουρές στα ελλείμματα. Ωστόσο θεωρούμε απίστευτο μικροκομματισμό και τακτική βλακεία κάθε απόπειρα αυτοί οι φόβοι να αποτυπώνονται σε νούμερα και μάλιστα στα ύψη που ακούστηκαν.

Τακτική βλακεία γιατί δίνουν τη δυνατότητα στην δημοτική πλειοψηφία να μεταφέρει τη συζήτηση από το γήπεδο των καταλυτικών ευθυνών της για τον τρόπο διοίκησης, στο ευνοϊκό γι’ αυτήν γήπεδο της αμφισβήτησης των αναπόδεικτων εικασιών, όπως το έκανε ήδη. Επίσης όμως είναι μεγάλη πρόκληση και αμετροέπεια, η προσπάθεια της πλειοψηφίας να διαγράψει όλα τ’ άλλα και να περιοριστεί στο σημερινό μόνο έλλειμμα των 26 + 10 χιλ. ευρώ. Δηλ. αν αύριο κατατεθούν και αυτά θα μας ζητήσουν και τα ρέστα; Η αντίληψη αυτή, που είναι σαφέστατη και στις δηλώσεις του κ. Μαρινάκη, επιβεβαιώνει πως όλες τους οι κινήσεις για το συμμάζεμα των χρημάτων, που είχαν κάνει φτερά, ήταν κινήσεις συγκάλυψης και τίποτα παραπάνω.

Στην τεράστια επομένως πολιτική ευθύνη του νομικού πλαισίου Ιδιωτικού Δικαίου και των στεγανών, που διευκολύνουν αυτά τα φαινόμενα και την μοιράζονται όλοι πλην Λαϊκή Συσπείρωσης, έστω κι αν σήμερα παριστάνουν τους τιμητές, προστίθενται και οι πολύ βαριές πολιτικές ευθύνες του τρόπου διοίκησης και διαχείρισης, αλλά και οι προσπάθειες υποβάθμισης και συγκάλυψης. Γι’ αυτά ευθύνεται στο ακέραιο η δημοτική πλειοψηφία, αφού έχει την αποκλειστική ευθύνη της διοίκησης. Τέτοιο μπάχαλο στην οικονομική λειτουργία, δεν θα κατάφερναν ούτε οι πιο μανιώδεις μπαχαλάκηδες. Και μας κάνει όντως μεγάλη εντύπωση η αποσιώπηση και η ανοχή σε τέτοια φαινόμενα, που προκύπτει σαφέστατα από επίσημες δηλώσεις. Η παραποίηση της έννοιας της εμπιστοσύνης, που τουλάχιστον για το δημόσιο χρήμα, οικοδομείται και επιβεβαιώνεται με την απαρέγκλιτη συστηματική εφαρμογή των ελεγκτικών διαδικασιών. Χωρίς αυτές τις διαδικασίες, η εμπιστοσύνη είναι τυφλή και τέτοια μπορούμε να έχουμε μόνο στην ατομική μας περιουσία όχι στην δημόσια.

Μεγάλες όμως είναι και οι ευθύνες της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όχι μόνο γιατί πρωτοστατεί στο θεσμικό πλαίσιο του ιδιωτικού δικαίου αλλά και γιατί επιφύλαξε για τον εαυτό της και τις 2 θέσεις ελέγχου στη διοίκηση και έλεγχο δεν φαίνεται να έκανε. Υπερψηφίζει, σαν καλό και υπεύθυνο παιδί του συστήματος, όλες τις κρίσιμες αποφάσεις για το σύστημα διαχείρισης.

Από τη θέση της, ήταν υπεύθυνη να αντιληφθεί και να αντιδράσει στο μπάχαλο. Και αντίδραση δεν είναι κάποια άσχετα αιτήματα να σου παραδώσουν τις απευθείας αναθέσεις, που σήμερα προβάλλει ως δικαιολογία. Το λιγότερο που έχεις να κάνεις σε τέτοιες καταστάσεις είναι να καταγγείλεις δημόσια το τι συμβαίνει και τουλάχιστον να προειδοποιήσεις με αποχώρηση αν δεν διορθωθούν.

*Ο Μανούσος Μανουσογιάννης είναι δημοτικός σύμβουλος του ΚΚΕ, εκλεγμένος με την Λαϊκή Συσπείρωση