Από τις 6 ως και τις 11 Μαΐου ο Μάνος Επιτροπάκης περιόδευσε στο Ηράκλειο Κρήτης, τόπο καταγωγής του πατέρα του, κατα την διάρκεια της οποίας είχε συνάντηση με τον Δήμαρχο κ.Γιάννη Κουράκη, με τον αντιδήμαρχο κ. Σισαμάκη
ΑNTΩΝΗΣ ΛΙΟΔΑΚΗΣ*
Ψυχίατρος
Email: aliodas@otenet.gr
Η Ελλάδα σήμερα
Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε μια κατάσταση έσχατης απελπισίας. Τόσο στο οικονομικό όσο και στο κοινωνικό και ανθρωπιστικό επίπεδο. Βιώνουμε μια απέραντη οργή και μια θλίψη μαζί που μας προκαλεί μια ψυχική αφωνία και παγώνει τις καρδιές. Βιώνουμε ένα έλλειμμα αξιοπρέπειας ένα έλλειμμα ασφάλειας όπου μαζί με το έλλειμμα εισοδήματος καταλήγει σε έλλειμμα δημοκρατίας και ελευθερίας. Η κρίση που διάγουμε δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και βαθιά πολιτική, κοινωνική, αξιακή και πολιτισμική. Χωρίς να έχω καμία πρόθεση να δώσω το παραμικρό άλλοθι στο κυρίαρχο πολιτικό σύστημα τώρα μπορούμε να αναρωτηθούμε όλοι μας ποιος ήταν αυτός ο μηχανισμός της παραίτησης και της αλλοτρίωσης στον οποίο εγκλωβιστήκαμε. Ποιες ήταν αυτές οι δυνάμεις που κατάφεραν να μας επιβάλλουν ψεύτικες ανάγκες και να μας εξορίσουν από την ουσία του εαυτού μας. Ποιοι και πώς λειτούργησαν ώστε να γίνεται πλεονέκτημα το γρήγορο και το εύκολο και όχι το αργό και το δύσκολο που κυριαρχούσε στον Έλληνα και του έδινε την δυνατότητα να λέει «τα βγάζω πέρα». Σήμερα πληρώνουμε την έμφαση σε ζητήματα άκρατου καταναλωτισμού, ατομικισμού, εγωπάθειας και χυδαίου οικονομισμού. Είμαστε υποχρεωμένοι και αναγκασμένοι να κάνουμε την κρίση ευκαιρία για προσωπικό και κοινωνικό αυτό-στοχασμό.
Τα σημαντικά προβλήματα
Η υποκρισία, το έλλειμμα ευθύνης, ο κακός σχεδιασμός σε όλα τα επίπεδα, η ανεπάρκεια της πολιτικής και των πολιτικών, οι «ύποπτοι» εκλογικοί νόμοι, το έλλειμμα παιδείας, η αναξιοκρατία , το έλλειμμα δημοκρατίας αναδεικνύονται σήμερα ζητήματα ζωτικής σημασίας .Η απαξίωση της δημόσιας υγείας, η διάλυση της παιδείας, η μεσαιωνικού τύπου εργασιακές σχέσεις , η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου συμπληρώνουν την εικόνα των προβλημάτων σήμερα.
Ακόμα θεωρώ ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα τη μεγάλη αδυναμία να συναντηθούν και να συνεννοηθούν οι ελεύθερες λαϊκές φωνές. Έχουμε μπροστά μας ένα στοίχημα συνεργασίας και κοινωνικής συνειδητότητας που θα μας οδηγήσει σε πράξεις και δράσεις ευθύνης.
Πώς φτάσαμε ως εδώ…
Η πιο απλή απάντηση είναι γιατί δεν πιστέψαμε στον εαυτό μας και στις δυνατότητες του, εμπιστευθήκαμε «μοιραίους και άβουλους» εκπροσώπους, απομακρυνθήκαμε από τις «γειτονιές» και από τις συλλογικότητες κοινωνικής αλληλεγγύης. Αφεθήκαμε αμαχητί στην τηλεοληψία και στην τηλεχαύνωση, ασελγήσαμε στο περιβάλλον , αφήσαμε αναξιοποίητο τον πολιτισμικό μας πλούτο, εκποιήσαμε την εσωτερική κοινωνική μας δύναμη, αφεθήκαμε στον άκρατο καταναλωτισμό και εγωτισμό και τελικά αλλοτριωθήκαμε σε μεγάλο βαθμό .
Αλλαγή γραμμής πλεύσης…
Μπορούμε να συναντήσουμε και να επεξεργαστούμε δυνάμεις και δυνατότητες που έτσι και αλλιώς τις έχουμε και που έχουν να κάνουν με την δημιουργικότητα την παραγωγικότητα και την φαντασία. Αυτές οι διεργασίες θα αναδείξουν και θα κινητοποιήσουν έξυπνες προτάσεις στον πρωτογενή τομέα παραγωγής στην νέα επιχειρηματικότητα, στην αλλαγή των καταναλωτικών προτύπων, στον περιορισμό των τραπεζιτικών αυθαιρεσιών στην επανεκκίνηση της πολιτικής, στην απομυθοποίηση της νεοφιλελεύθερης οικονομίας με όχημα την παιδεία και τον πολιτισμό.
Συνέργια – Συνεργασία -Συλλογική διαχείριση
Αφού όλα σήμερα έχουν χάσει το νόημα τους και βρισκόμαστε σε μια γενικευμένη σύγχυση είναι φυσικό επακόλουθο να έχουν χάσει και τη σημασία τους και τη δυναμική τους. Αισθάνομαι ότι η λέξη συνέργεια αποτελεί την λέξη κλειδί για την όποια προσπάθεια μας. Σηματοδοτεί την συνάντηση των ανθρώπων, τον καθορισμό επιχειρησιακού σχεδίου, την αποτύπωση της μεθοδολογίας της δράσης και την συζήτηση της αξιολόγησης. Διαμορφώνει μια κουλτούρα συνύπαρξης, αλλαγή του παραδείγματος τόσο στο πολιτικό όσο και στο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.
Η συλλογική διαχείριση απαιτεί ουσιαστική συμμετοχή και κοινωνική ευθύνη. Επηρεάζει «δομικές» πολιτικές που έχουν να κάνουν με την αντίληψη του δημόσιου χώρου, με τον αστικό τρόπο ζωής , με το διαχωρισμό πνευματικής και χειρωνακτικής εργασίας, τον διαχωρισμό της πόλης και της υπαίθρου. Προτάσεις για ένα «άλλο» σχολείο, έμφαση στη δημόσια δωρεάν περίθαλψη, ανάδειξη του εναλλακτικού τουρισμού , του αγροτουρισμού και της οικολογίας, πρόταγμα σε ένα δημιουργικό «πράττειν»για μια κοινωνία αλληλεγγύης και σεβασμού της διαφορετικότητας.
*Ο Αντώνης Λιοδάκης είναι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Ρεθύμνου με το συνδυασμό «Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης»
Η θεατρική ομάδα των καθηγητών παρουσιάζει τη θεατρική σύνθεση “Το Αυγό”, την Πέμπτη 15 και την Παρασκευή 16 Μαΐου στο αμφιθέατρο του ΤΕΙ Ρεθύμνου (Περιβόλια)
Προβολή του ντοκιμαντέρ “Η Νονά” θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 14 Μαΐου 2014, στις 20:00 στο Σπίτι του Πολιτισμού (Βερνάδου 12, Παλιά πόλη).
Νέα προσέγγιση στην πολιτική μακριά από παλαιοκομματικές αντιλήψεις και εξυπηρέτηση συμφερόντων υπόσχεται «Το Ποτάμι», τονίζοντας πως η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση,
Απόψεις στο υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου για την «Οριοθέτηση, Διαχείριση και Προστασία Αιγιαλού και Παραλίας» κατέθεσε σήμερα στο Υπουργείο Οικονομικών ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης
Ανακοίνωση εξέδωσε το Υπουργείο Εσωτερικών σύμφωνα με την οποία κάνει γνωστό ότι η εταιρεία AEGEAN AIRLINES, προσφέρει στους δικαστικούς αντιπροσώπους έκπτωση 15% στους δημοσιευμένους
Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού των Κοινοτήτων Μάθησης με θέμα “Τι σημαίνει για μένα να μαθαίνω ελληνικά;” στον οποίο έλαβαν μέρος επτά συνολικά αδελφοποιήσεις τάξεων από την Ελλάδα και τη διασπορά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου σας προσκαλεί σε συνάντηση-σύσκεψη των παραγωγικών φορέων του νομού Ρεθύμνου με τον Γιάννη Μηλιό, υποψήφιο ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ
Οι αστυνομικές αυτές επιχειρήσεις και οι έλεγχοι στοχεύουν στην πρόληψη, αλλά και την καταστολή παραβατικών συμπεριφορών.
Συνελήφθησαν συνολικά 141 άτομα για διάφορα αδικήματα
Ο ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου θα πραγματοποιήσει ανοιχτή εκδήλωση-συγκέντρωση για τις ευρωεκλογές την Τρίτη 13/5/2014 στις 8 μ.μ. στην Πλατεία Τεσσάρων Μαρτύρων στο Ρέθυμνο,
Ο επί σειρά ετών Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης, Γιώργος Γραμματικάκης, Υποψήφιος Ευρωβουλευτής με “ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ”, σε μια ανοιχτή συζήτηση με την πόλη του Ρεθύμνου
Ο προπονητής της Ελληνικής ομάδας minifootball Αποστόλης Γκαϊφύλλιας μίλησε για την έναρξη της προετοιμασίας της, ενόψει της διοργάνωσης που θα διεξαχθεί τον Νοέμβριο!
Ο υποψήφιος δήμαρχος Αγίου Βασιλείου, Ηλίας Λουλούδης με κλιμάκιο του Συνδυασμού του επισκέφθηκε το Σάββατο το απόγευμα τις τοπικές κοινότητες Μαριού και Μύρθιου μίλησε επίσης σε κατοίκους στον Πλακιά
ΑNTΩΝΗΣ ΛΙΟΔΑΚΗΣ*
Ψυχίατρος
Email: aliodas@otenet.gr
«…Όταν αυτός που λέει την αλήθεια είναι ένα παιδί,
επέρχεται η δυσάρεστη σύγκρουση ανάμεσα
στον ανήλικο και την υποκρισία του.»
Τα παιδιά είναι αυθεντικά βλαστάρια του ανθρώπινου φυτού, τα οποία ακόμη δεν λιπάνθηκαν από τις κοινωνικές υποκρισίες και ούτε η φρέσκια ενέργειά τους κλαδεύτηκε από τους νόμους της συμβίωσης του συμφέροντος και των γελοιοτήτων της δικιάς μας ζωής.
Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα φροντίζουν γι’ αυτή την συμβίωση ακόμα και αν δεν μεταμορφώνουν πια τα παιδιά σε εργατικούς και μελετηρούς “μεγάλους”. Το σχολείο της σημερινής εποχής δημιουργεί την έλλειψη ενδιαφέροντος, την αυταρχικότητα, την συσκευασία της γνώσης και όχι τη ζωή την πάντα ενωμένη με το πάθος. Η παιδεία είναι πάθος.
Σήμερα το σχολείο του κομφορμισμού (επίφαση καλών τρόπων ) αντικαθιστά τα ιδανικά, το προσωπικό ενδιαφέρον, ξεπερνά την παιδική αθωότητα και η σχολική εκπαίδευση εκμηδενίζει τις αξίες τιμώντάς τες όπως τους εκλιπόντες.
Για να μορφώσεις δεν αρκεί να εκπαιδεύσεις.
Το σχολείο μη διαθέτοντας τα μέσα ν’ αντιμετωπίσει προβλήματα έξω από το πλαίσιο διδακτικών προγραμμάτων των υπουργείων, εφαρμόζει μία χονδροειδέστατη γενικευμένη απώθηση. Αυτά όμως τα προβλήματα συνεχίζουν να είναι παρόντα στη σχολική ζωή όσο και αν αποφεύγουμε το όνομά τους.
Τα θεωρητικά πρότυπα ή στερεότυπα, θεωρούνται αξιόπιστα στο βαθμό που στο σχολείο λειτουργεί η πεποίθηση ότι ο δάσκαλος πρέπει να εκπαιδεύει και όχι να μορφώνει. Και πώς ο δάσκαλος δεν θα μένει στο να εκπαιδεύει αλλά να προχωρά στο να μορφώνει; Και πώς να το κάνει σ’ αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα; Και γιατί να το κάνει;
Εδώ βρίσκεται η καρδιά του ζητήματος. Να πάμε πέρα από τα προγράμματα του υπουργείου και να μπούμε σε μία παιδεία της κατανόησης. Μας το υπαγορεύει η “ταυτότητα” του δασκάλου, η κραυγή της αθωότητας των παιδιών και ο κύκλος των χαμένων ποιητών. Να εισχωρήσουμε στους λαβύρινθους των πόθων, να κάνουμε τους λογαριασμούς μας με τα προβλήματα, να κοιτάξουμε μέσα μας. Να αναζητήσουμε την ταυτότητά μας. Και γιατί όχι να την ξαναφτιάξουμε.
Παιδεία της καρδιάς
Για τα σχολεία μιλάμε όταν κάνουν αποχή ή κατάληψη, στις πανελλήνιες εξετάσεις και όταν συμβαίνουν φαινόμενα βίας.
Το μεγαλύτερο μέρος των διδασκόντων θεωρεί ότι πληρώνονται στο τέλος του μήνα για την “εκπαίδευση” και όχι για την “παιδεία”. Εκπαίδευση θεωρούν την αδιάφορη, την κουρασμένη μετάδοση εννοιών βγαλμένων από την ιστορία του πολιτισμού αφού πρώτα καθαριστούν από ψυχολογικούς συγκινησιακούς και συναισθηματικούς απόηχους.
Είναι αλήθεια ότι το σχολείο είναι η υψηλότερη εμπειρία προτύπων αιώνων παιδείας και πολιτισμού. Αν αυτά τα “πρότυπα” παραμένουν περιεχόμενα του μυαλού χωρίς να γίνονται αφορμές για τη διαμόρφωση της καρδιάς, η καρδιά θ’ αρχίσει να περιπλανιέται χωρίς ορίζοντα μέσα σ’ εκείνο το ανήσυχο και καταπιεστικό τίποτα.
Ο έφηβος ανοίγεται στη ζωή με μία άταχτη και ορμητική δύναμη για να βρει το κουράγιο. Το σχολείο δεν πρέπει να σταθεί εμπόδιο. Όταν η γνώση γίνεται αυτοσκοπός και το όφελος μονάδα μέτρησης της, όποιες και αν είναι οι συνθήκες ύπαρξης με τις οποίες καταφέρνει να εκφράζεται μια ζωή, το σχολείο αποτυγχάνει, διότι ισοπεδώνει ή στη χειρότερη περίπτωση απονευρώνει τις νεογέννητες υποκειμενικότητες, στο όνομα μιας υποτιθέμενης αντικειμενικής γνώσεις που χρησιμεύει για να προσφέρει ταυτότητα περισσότερο στους καθηγητές παρά στους μαθητές που την αναζητούν απεγνωσμένα.
Οι νέοι ξένοι μέσα στην ίδια τους τη σχολική ζωή
Ποιους από τους καθηγητές προσδιορίζει και πιστοποιεί πότε και πέρα από τις σχολικές επιδόσεις τον βαθμό αυτοεκτίμησης που ο καθένας τους τρέφει για τον εαυτό του; Ποιος συνειδητοποιεί ότι μεγάλο μέρος της μάθησης εξαρτάται από την αυτοεκτίμηση; Ποιος ενισχύει την αυτοεκτίμηση, κινητήρια δύναμη της πολιτισμικής αγωγής; Ποιος αποφεύγει να κάνει συγκρίσεις ανάμεσα στην συμπεριφορά ενός μαθητή και ενός άλλου ενισχύοντας τον ένα έναντι του άλλου;
Πολλά παιδιά στο σημερινό σχολείο, αρχίζουν να παρακολουθούν την πορεία της ζωής τους σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς να συμμετέχουν, με ρυθμούς απόμακρους και ξένους. Νιώθουν ξένοι μέσα στην ίδια τους στη ζωή, μέσα σε μία ανούσια ροή ημερών όπου το να υπάρχεις και να μην υπάρχεις γίνονται ισοδύναμα. Να βλέπεις τη ζωή σου ανώνυμη και άλλη.
Γι’ αυτές τις ψυχές που μάλλον δεν προσέχουν στο σχολείο, που τίποτα πλέον δεν τις ενδιαφέρουν, τι έχει να πει το σχολείο; Τι λέει το σχολείο όταν αντιλαμβάνεται αυτές τις εναλλαγές στους νέους από την άνοιξη στην χειμωνιά της καρδιάς τους;
Το σχολείο δεν θα φορτωθεί την ύπαρξη των νέων. Δεν είναι σε θέση. Θα έπρεπε να έχει μία διαφορετική οπτική παιδείας.
Το σχολείο δεν θα πρέπει να διεκδικεί το προνόμιο της αμείλικτης στάσης που χαρακτηρίζει τη ζωή, δεν θα πρέπει να θέλει να είναι κάτι παραπάνω από ένα παιχνίδι ζωής.
Περιφερειακές πολιτικές για την παιδεία
Η περιφέρεια Κρήτης και γενικότερα η πολιτεία οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να επεξεργαστούν προγράμματα για το σημερινό σχολείο που δεν θα έχουν καμία σχέση με το παρελθόν. Ένα στοίχημα για την «Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης» !
*Ο Αντώνης Λιοδάκης είναι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Ρεθύμνου με το συνδυασμό «Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης»
Μία σειρά από ρεπορτάζ που αποκαλύπτουν τι έγινε στην περίφημη σύνοδο των Καννών, όταν οι ηγέτες της ΕΕ στην ουσία αποφάσιζαν το μέλλον του ευρώ, παρουσιάζουν οι Financial Times.
Παρουσίαση της εργασίας των μαθητών του Δ1, του 1ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων, που έγινε στο πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος καινοτόμων δράσεων Γνωρίζω τις Βυζαντινές Εικόνες
Η Θεατρική Ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης “Σκηνή και Σαπούνι” παρουσιάζει στο αμφιθέατρο Δ3 του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο, την παράσταση “Η γενιά μηδέν των ποντικών”.
