Τρία χρόνια συμπληρώνονται το Σάββατο 28 Φλεβάρη από το προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους νέους και νέες.  

Φέτος, τρία χρόνια μετά, το δίλημμα που έβγαλε λαό και νεολαία στους δρόμους, με τα εγκλήματα στις ράγες του κέρδους να μη σταματούν, παραμένει: «’Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Με τη μαύρη αυτή επέτειο να πλησιάζει, η οργή και η αγανάκτηση φουντώνουν, αφού ένας ακήρυχτος πόλεμος διεξάγεται καθημερινά απέναντι στις ζωές μας.

 Αυτός ο πόλεμος, η εγκληματική πολιτική του κέρδους, με τη βούλα των νόμων που οι κυβερνήσεις τους κόβουν και τους ράβουν στα μέτρα της κερδοφορίας, κόστισε τη ζωή στις 5 εργάτριες μανάδες στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα» στα Τρίκαλα. Προκαλούν όσοι, πριν στεγνώσει το αίμα, σαν παπαγάλοι μιλούσαν για το «πλήγμα στην επιχειρηματικότητα», για «καινοτόμα επιχείρηση χωρίς καμινάδα» που έγινε ολόκληρη μια καμινάδα με την έκρηξη, ενώ είναι από τις επιχειρήσεις που πίεζαν να ψηφιστεί ο νόμος για τις 13 ώρες δουλειάς…

Μια ολόκληρη κοιλάδα των Τεμπών βρίσκεται μπροστά μας… Γιατί οι αιτίες και οι υπεύθυνοι είναι εδώ: η εγκληματική πολιτική του κέρδους που δε λογαριάζει την ανθρώπινη ζωή, το εχθρικό για τον εργαζόμενο λαό κράτος που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της κερδοφορίας, της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Χώροι δουλειάς που έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σύγχρονα σφαγεία, με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους να φεύγουν για το μεροκάματο από το σπίτι και να μην ξέρουν αν θα γυρίσουν σώοι και αβλαβείς στα σπίτια τους, στις οικογένειές τους, στους φίλους τους.

Τα εργοδοτικά εγκλήματα στους χώρους δουλειάς με εκατοντάδες νεκρούς κάθε χρόνο φωνάζουν ότι τα Τέμπη βρίσκονται ανάμεσα μας. Μόνο στον κλάδο των κατασκευών είχαμε το 2025, 51 νεκρούς εργάτες (στο Ρέθυμνο μόνο τα τρία τελευταία χρόνια είχαμε 14 νεκρούς συναδέλφους) και συνολικά 201 θύματα εργοδοτικών εγκλημάτων.

Η ζωή μας βρίσκεται καθημερινά σε κίνδυνο. Οι χώροι δουλειάς έχουν γίνει αρένες θανάτου, χωρίς μέτρα προστασίας, χωρίς ελέγχους, με τα αφεντικά να έχουν στα χέρια τους ολόκληρο νομοθετικό οπλοστάσιο για να επιβάλλουν δουλειά από το πρωί ως το βράδυ, με πάμφθηνα μεροκάματα και με πρωτόκολλα ασφάλειας της εργασίας μόνο στα χαρτιά.

Το μεροκάματο εξανεμίζεται, η κατάσταση στην Υγεία, στα νοσοκομεία χειροτερεύει, τα παιδιά μας σπουδάζουν με χίλιες δυο στερήσεις και πολλές θυσίες.

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ, ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ!

Γιατί για να υπερασπιστούμε τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας απαιτείται σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν. Μέσα από την οργάνωσή μας στα συνδικάτα και τα σωματεία, με κατεύθυνση σύγκρουσης με τη μεγαλοεργοδοσία και το κράτος της, μπορεί να ανοίξει ο μόνος ελπιδοφόρος δρόμος για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Με την εργατική τάξη μπροστά, στον κοινό αγώνα με όσους στενάζουν από την αντιλαϊκή πολιτική, τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, έχουμε τη δύναμη να κατακτήσουμε μια ζωή με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ευημερία.

Για να κερδίσουμε εμείς, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Μέση λύση δεν υπάρχει.

Γι΄αυτό και όσοι εξαπατούν λέγοντας ότι μπορεί να είναι και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος… Όσοι προσπαθούν να παρουσιαστούν ως σωτήρες και μεσσίες για να μασκαρέψουν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης…Όσοι προβάλλουν ότι η λύση είναι να αλλάξει ο Μανωλιός απλά βάζοντας τα ρούχα του αλλιώς… Όσοι προωθούν διάφορα δήθεν κινήματα χωρίς οργάνωση και συνδικάτα, το μόνο που προσφέρουν είναι η πραγματική δικαίωση να παραπέμπεται στις καλένδες.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα.

 Σε αυτόν τον αγώνα τα συνδικάτα μας, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να τα καταφέρουμε, όσα εμπόδια και αν βρεθούν μπροστά μας μέχρι το τέλος, για να μπορούν τα παιδιά μας να ζήσουν σε μια κοινωνία που θα έχει στο επίκεντρο τις ανάγκες μας και όχι τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου.

Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να σώσει το λαό, να επιβάλλει το δίκιο του και να ανατρέψει αυτή την κατάσταση.

 ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΣΤΟΣ

ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Συνδικάτο Οικοδόμων Ν. Ρεθύμνου