Τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα τα τελευταία χρόνια παρουσιάζονται στην προεκλογική περίοδο με άφθονη παροχολογία. Ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζεται ως αθώα περιστερά, σαν να μην έχει κυβερνήσει και φορώντας πάλι το αριστερό προσωπείο ζητά εκβιαστικά την ψήφο των προοδευτικών, αριστερών ανθρώπων. Προσπαθεί να δικαιολογήσει τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοσε ως κυβέρνηση (έφερε το τρίτο μνημόνιο, το πιο βάρβαρο, μετέτρεψε σε απέραντη αμερικανονατοϊκή βάση την Ελλάδα, νομοθέτησε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για την αρπαγή της λαϊκής κατοικίας από τα κοράκια, μαζί με το ιδιώνυμο, για την απρόσκοπτη εκτέλεσή τους, εφάρμοσε το νόμο Βρούτση-Αχτσιόγλου για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, κατάργησε την   κυριακάτικη αργία, του παραπέρα ξηλώματος του απεργιακού      δικαιώματος    ιδιωτικοποίησε ξεπουλώντας την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, με αποτέλεσμα το έγκλημα στα Τέμπη, μετέτρεψε το όχι του Ελληνικού λαού σε ναι κλπ), με το επιχείρημα ότι τότε βρισκόταν υπό μεγάλη πίεση, ενώ τώρα θα είναι διαφορετικά τα πράγματα.

Εδώ προκύπτει ένα ερώτημα, στο οποίο θα πρέπει να απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Όντας στην  αντιπολίτευση σήμερα, κατά τη διακυβέρνηση της ΝΔ από ποιον δέχτηκε πίεση και υπερψήφισε το  50% των νομοσχεδίων της ΝΔ; Ακόμα χειρότερα γι’ αυτόν. Από ποιον δέχτηκε πίεση και απέρριψε όλες τις τροπολογίες που κατέθεσε στη Βουλή το ΚΚΕ, και 580 πρωτοβάθμιες και Δευτεροβάθμιες Συνδικαλιστικές Οργανώσεις, για παράδειγμα για την κατάργηση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, (ο κ. Τσίπρας δήλωσε με κυνισμό ότι πλειστηριασμοί γίνονται σέ όλες τις ευνομούμενες χώρες), για τη λήψη μέτρων ανακούφισης των εργαζομένων από την ακρίβεια με την κατάργηση του ΦΠΑ σέ είδη λαϊκής κατανάλωσης κλπ.

Προφανώς καμία πίεση δεν δέχθηκε. Εφάρμοσε την πολιτική του ως καθαρόαιμο, οπορτουνιστικό, σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, φορώντας  και πάλι τώρα προεκλογικά το αριστερό προσωπείο του, για να αποτελέσει το ανάχωμα, και να αποτρέψει την ριζοσπαστικοποίηση του λαού αφενός,  αλλά και να υλοποιήσει με το μανδύα της προόδου τις αντιλαϊκές πολιτικές δεσμεύσεις του απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ  αφετέρου. Άλλωστε τη δεξιά του αντιλαϊκή πολιτική την επιβεβαιώνουν δικά του κορυφαία στελέχη (Τσαπανίδου, Φίλης, Αποστολάκης,), με τίς δημόσιες δηλώσεις τους, ότι στα στρατηγικής σημασίας ζητήματα δεν υπάρχουν διαφορές με την ΝΔ, όπως και για το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας.

Αποκαλυπτική και καθόλου τυχαία  είναι η δήλωση του Γιώργου  Τσίπρα (ξάδελφος του Αλέξη) ότι χωρίς τον Μητσοτάκη υπάρχει η δυνατότητα συνεργασίας. Τους ξεγύμνωσε βέβαια πλήρως, ο  Βενιζέλος με τις δηλώσεις του σε κοινή εκδήλωση με εκπροσώπους της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, στο Delphi Economic Forum, ο οποίος δήλωσε:

«Μεταξύ των τριών φιλοευρωπαϊκών συστημικών κομμάτων, που διαχειρίστηκαν τη κρίση, υπάρχουν μεγάλες συμπτώσεις και συναινέσεις. Ο βαθμός συμφωνίας είναι μεγαλύτερος από τον βαθμό διαφωνίας. Καμμιά φορά το πολιτικό σύστημα εντυπωσιασμένο από το βαθμό συμφωνίας, οξύνει τον τόνο του δημοσίου διαλόγου για να φανούν οι διαφορές».

Και  κυρίως για να καλυφθούν οι συγκλίσεις τους παραθέτω εγώ. Εξηγεί δηλαδή για να γίνει κατανοητό,  για ποιο λόγο γίνονται οι ανούσιες, υποκριτικές κοκορομαχίες και τα μαλλιοτραβήγματα στη Βουλή, των πολιτικών αρχηγών τους και των βουλευτών τους.

Για να συγκαλύψουν την  δεξιά, αντιλαϊκή πολιτική τους στον ΣΥΡΙΖΑ και ταυτόχρονα να δείχνουν αριστεροσύνη,  φτάνουν στο σημείο να επικαλούνται κάποιοι το προ 30ετιας πέρασμά τους από τις γραμμές του ΚΚΕ. Ο λαός μας λέει μια παροιμία που ταιριάζει γάντι στην περίπτωση: «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Και τα στερνά πολιτικά πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ είναι καραμπινάτη δεξιά πολιτική.

Τις τελευταίες ημέρες  παρατηρούμε μια ένταση της προπαγάνδας των εκβιαστικών διλημμάτων και των απειλών προς το ΚΚΕ, πως αν δεν τούς βγαίνουν τα κουκιά για λίγες έδρες, για την δημιουργία της κατά ΣΥΡΙΖΑ «προοδευτικής» κυβέρνησης, την ευθύνη θα την έχει το ΚΚΕ. Στοχεύουν έτσι στον εκβιασμό και εγκλωβισμό προοδευτικών, αριστερών ανθρώπων, οι οποίοι προσανατολίζονται προς το ΚΚΕ, πολλοί για πρώτη φορά, και βεβαίως στην αποδυνάμωση του ΚΚΕ.

 Το ΚΚΕ έχει δηλώσει με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο: Καμία συνεργασία, ούτε ανοχή στην προσπάθεια εξωραϊσμού και ξεπλύματος του καπιταλισμού, και υλοποίησης των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, μέσω κυβερνήσεων συνεργασίας, όπως γίνεται σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες (Πορτογαλία, Ισπανία, Γερμανία), που τις φέρνει για παράδειγμα δήθεν  προοδευτικών κυβερνήσεων ο ΣΥΡΙΖΑ.

Την απάντηση σ’ αυτό το  πλαστό και υποκριτικό δίλημμα, για όλους εκείνους τους ανθρώπους που επηρεάζονται και διστάζουν να κάνουν το αποφασιστικό βήμα προς το ΚΚΕ, τη δίνει ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Την ίδια ώρα που ο Τσίπρας εκτοξεύει τις απειλές και τα διλήμματα, στην Πάτρα  ανοιχτά και απροκάλυπτα στελέχη της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, και του ΠΑΣΟΚ συζητούσαν την αναγκαιότητα της συνεργασίας τους για την αποπομπή του κομμουνιστή Δημάρχου Κώστα Πελετίδη, για… να «ανασάνει» (όπως έλεγαν) ο πατραϊκός λαός (άραγε ρώτησαν τον πατραϊκό λαό;).

Τα ίδια πριν λίγες ημέρες και στη ΓΣΕΕ. Σύμπραξη, συνεργασία των ίδιων για την εκλογή του προεδρείου της ΓΣΕΕ που χρόνια τώρα την έχουν μετατρέψει σε κυβερνητική, εργοδοτική, αντί  αυτή να υπηρετεί και να διεκδικεί αγωνιστικά τα συμφέροντα των εργαζομένων.

 Πρέπει να είναι λοιπόν κριτήριο ψήφου ποιος στέκεται δίπλα και ποιος απέναντι, πρέπει να είναι κριτήριο ψήφου για τους οικοδόμους οι μάχες που δίνουν οι κομμουνιστές στα συνδικάτα, στο συνδικάτο Ρεθύμνου, πρέπει να είναι κριτήριο ψήφου η μάχη που δώσαμε για τις συλλογικές συμβάσεις με αυξήσεις που άνοιξε δρόμο για το σύνολο της εργατικής τάξης της χώρας.

Οπως επίσης πρέπει να είναι κριτήριο η καθημερινή μάχη για μέτρα υγιεινής και ασφάλειας γιατί δυστυχώς έχουμε τη θλιβερή πρωτιά των νεκρών και σακατεμένων.

Το ΚΚΕ έχει αναλάβει από την ίδρυσή του, την ευθύνη να στέκεται αταλάντευτα και να αγωνίζεται για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, απέναντι στις πολιτικές που υλοποιούν όλα τα υπόλοιπα κόμματα, πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Θα συνεχίσει με την ίδια ευθύνη να το κάνει και μετά τις εκλογές, γιατί οι πολιτικές που θα εφαρμοστούν, θα είναι πολύ επώδυνες για την ελληνικό λαό, με όποια κυβερνητική σύνθεση προκύψει.

Επώδυνες με την εφαρμογή των προαπαιτούμενων του υπερμνημονίου, του λεγόμενου ταμείου ανάκαμψης, με την προωθούμενη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εδαφική κυριαρχία της χώρας μας (ζήτημα που όλα τα κόμματα πλην του ΚΚΕ, αποφεύγουν να θίξουν), με την όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, με την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων νοσοκομείων  (πρώτος διδάξας ο ΣΥΡΙΖΑ με το νοσοκομείο της Σαντορίνης) και την ουσιαστική διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Τις προθέσεις της η ΝΔ για την υγεία, τις έδειξε ξεκάθαρα με τις δύο πρόσφατες εγκύκλιους του υπουργείου Υγείας, η πρώτη για τη νοσηλεία διασωληνωμένων ασθενών εκτός ΕΝΤΑΤΙΚΗΣ, και η δεύτερη  για την εφημερία, στα νοσοκομεία όχι κατά  κλινική και ειδικότητα, αλλά κατά τομέα, και οι δύο άκρως επικίνδυνες για την ζωή των ασθενών (τη δεύτερη αναγκάστηκαν και την απέσυραν). Την ιδιωτικοποίηση του νερού και πολλών άλλων αντιλαϊκών μέτρων.

Ευτυχώς στην πατρίδα μας υπάρχει το ΚΚΕ, το οποίο μιλάει με τη φωνή της αλήθειας, επεξεργάζεται με επιστημονικό τρόπο  και αναδεικνύει τις αιτίες των προβλημάτων, και προτείνει λύσεις υπέρ των εργαζομένων και του λαού. Στέκεται με την αγωνιστική δράση του, το πολιτικό του πρόγραμμα, και την επαναστατική του προοπτική για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, όπου ο πλούτος που παράγεται θα ανήκει σε αυτούς που τον παράγουν, στέκεται λοιπόν καρφί στο μάτι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και των πολιτικών τους εκπροσώπων στη χώρα μας, γιατί έχει βαθιές ρίζες και πολιτική επιρροή στην ελληνική κοινωνία.

Είναι επιτακτική η ανάγκη σήμερα, για την ενίσχυση της δύναμης του ΚΚΕ και μέσα στη Βουλή. Ο Ελληνικός λαός πρέπει να τιμωρήσει με την ψήφο του όλους αυτούς πού κυβέρνησαν την χώρα χρόνια τώρα, και την έχουν οδηγήσει σε αυτή την άθλια κατάσταση. Κριτήριο για τη ψήφο του δεν θα πρέπει να είναι τα καλά ή κακά πρόσωπα, ούτε η ψήφος με βάση την οικογενειακή παράδοση, και κυρίως την προεκλογική παροχολογία. Έχει πικρή πείρα ο λαός για την κοροϊδία των προεκλογικών υποσχέσεων, από όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν (το πλέον χαρακτηριστικό: η κατάργηση των μνημονίων με ένα νομοσχέδιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ το έλεγε και έφερε το τρίτο μνημόνιο).

Κριτήριο ψήφου θα πρέπει να είναι η αξιολόγηση των πραγματικών αιτίων όλων αυτών των εγκληματικών γεγονότων που συμβαίνουν τα τελευταία δέκα χρόνια (συντριβή εργασιακών, μισθολογικών, συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, ανεργίας, ακρίβειας φτώχειας, νεκρών από πλημμύρες, πυρκαγιές, το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη, και οι σχεδόν 40  χιλιάδες νεκροί λόγω της εγκληματικής διαχείρισης της πανδημίας οι οποίοι δυστυχώς έχουν ξεχαστεί) κα των πολιτικών που τα προκάλεσαν. Πολιτικές που εφαρμόστηκαν από όλα τα κόμματα που κυβέρνησαν.

Όποιοι ηθελημένα ή αθέλητα, συνειδητά ή ασυνείδητα, αρνούνται να αντιληφθούν την ζοφερή πραγματικότητα που μας έχουν επιβάλλει αυτοί που μας κυβερνάνε χρόνια τώρα, και με την πολιτική τους συμπεριφορά στηρίζουν αυτούς που δημιουργούν τα προβλήματα, στην πράξη είναι συνένοχοι αυτής της ζοφερής και άθλιας κατάστασης που βιώνουμε καθημερινά.

Για πόσο ακόμα, ενώ αυτοί μας εξαπατούν και μας κοροϊδεύουν ανοιχτά και ξεδιάντροπα, λεηλατούν την ζωή μας, εμείς ελαφρά τη καρδιά θα τους ανεχόμαστε και θα τους στηρίζουμε;

Πρέπει επιτέλους να κάνουμε το αποφασιστικό βήμα μπροστά και να ενισχύσουμε το ΚΚΕ. Πιο δυνατό ΚΚΕ σημαίνει πιο δυνατός λαός. Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό, με μπροστάρη το ΚΚΕ.

                                                                     Στάθης Λουκάκης

                                               Μέλος Τομεακής Επιτροπής Ρεθύμνου του ΚΚΕ