Απόψεις στο υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου για την «Οριοθέτηση, Διαχείριση και Προστασία Αιγιαλού και Παραλίας» κατέθεσε σήμερα στο Υπουργείο Οικονομικών ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης
Ανακοίνωση εξέδωσε το Υπουργείο Εσωτερικών σύμφωνα με την οποία κάνει γνωστό ότι η εταιρεία AEGEAN AIRLINES, προσφέρει στους δικαστικούς αντιπροσώπους έκπτωση 15% στους δημοσιευμένους
Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού των Κοινοτήτων Μάθησης με θέμα “Τι σημαίνει για μένα να μαθαίνω ελληνικά;” στον οποίο έλαβαν μέρος επτά συνολικά αδελφοποιήσεις τάξεων από την Ελλάδα και τη διασπορά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ Ρεθύμνου θα πραγματοποιήσει ανοιχτή εκδήλωση-συγκέντρωση για τις ευρωεκλογές την Τρίτη 13/5/2014 στις 8 μ.μ. στην Πλατεία Τεσσάρων Μαρτύρων στο Ρέθυμνο,
Ο επί σειρά ετών Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης, Γιώργος Γραμματικάκης, Υποψήφιος Ευρωβουλευτής με “ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ”, σε μια ανοιχτή συζήτηση με την πόλη του Ρεθύμνου
Ο προπονητής της Ελληνικής ομάδας minifootball Αποστόλης Γκαϊφύλλιας μίλησε για την έναρξη της προετοιμασίας της, ενόψει της διοργάνωσης που θα διεξαχθεί τον Νοέμβριο!
Ο υποψήφιος δήμαρχος Αγίου Βασιλείου, Ηλίας Λουλούδης με κλιμάκιο του Συνδυασμού του επισκέφθηκε το Σάββατο το απόγευμα τις τοπικές κοινότητες Μαριού και Μύρθιου μίλησε επίσης σε κατοίκους στον Πλακιά
«…Όταν αυτός που λέει την αλήθεια είναι ένα παιδί,
επέρχεται η δυσάρεστη σύγκρουση ανάμεσα
στον ανήλικο και την υποκρισία του.»
Τα παιδιά είναι αυθεντικά βλαστάρια του ανθρώπινου φυτού, τα οποία ακόμη δεν λιπάνθηκαν από τις κοινωνικές υποκρισίες και ούτε η φρέσκια ενέργειά τους κλαδεύτηκε από τους νόμους της συμβίωσης του συμφέροντος και των γελοιοτήτων της δικιάς μας ζωής.
Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα φροντίζουν γι’ αυτή την συμβίωση ακόμα και αν δεν μεταμορφώνουν πια τα παιδιά σε εργατικούς και μελετηρούς “μεγάλους”. Το σχολείο της σημερινής εποχής δημιουργεί την έλλειψη ενδιαφέροντος, την αυταρχικότητα, την συσκευασία της γνώσης και όχι τη ζωή την πάντα ενωμένη με το πάθος. Η παιδεία είναι πάθος.
Σήμερα το σχολείο του κομφορμισμού (επίφαση καλών τρόπων ) αντικαθιστά τα ιδανικά, το προσωπικό ενδιαφέρον, ξεπερνά την παιδική αθωότητα και η σχολική εκπαίδευση εκμηδενίζει τις αξίες τιμώντάς τες όπως τους εκλιπόντες.
Για να μορφώσεις δεν αρκεί να εκπαιδεύσεις.
Το σχολείο μη διαθέτοντας τα μέσα ν’ αντιμετωπίσει προβλήματα έξω από το πλαίσιο διδακτικών προγραμμάτων των υπουργείων, εφαρμόζει μία χονδροειδέστατη γενικευμένη απώθηση. Αυτά όμως τα προβλήματα συνεχίζουν να είναι παρόντα στη σχολική ζωή όσο και αν αποφεύγουμε το όνομά τους.
Τα θεωρητικά πρότυπα ή στερεότυπα, θεωρούνται αξιόπιστα στο βαθμό που στο σχολείο λειτουργεί η πεποίθηση ότι ο δάσκαλος πρέπει να εκπαιδεύει και όχι να μορφώνει. Και πώς ο δάσκαλος δεν θα μένει στο να εκπαιδεύει αλλά να προχωρά στο να μορφώνει; Και πώς να το κάνει σ’ αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα; Και γιατί να το κάνει;
Εδώ βρίσκεται η καρδιά του ζητήματος. Να πάμε πέρα από τα προγράμματα του υπουργείου και να μπούμε σε μία παιδεία της κατανόησης. Μας το υπαγορεύει η “ταυτότητα” του δασκάλου, η κραυγή της αθωότητας των παιδιών και ο κύκλος των χαμένων ποιητών. Να εισχωρήσουμε στους λαβύρινθους των πόθων, να κάνουμε τους λογαριασμούς μας με τα προβλήματα, να κοιτάξουμε μέσα μας. Να αναζητήσουμε την ταυτότητά μας. Και γιατί όχι να την ξαναφτιάξουμε.
Παιδεία της καρδιάς
Για τα σχολεία μιλάμε όταν κάνουν αποχή ή κατάληψη, στις πανελλήνιες εξετάσεις και όταν συμβαίνουν φαινόμενα βίας.
Το μεγαλύτερο μέρος των διδασκόντων θεωρεί ότι πληρώνονται στο τέλος του μήνα για την “εκπαίδευση” και όχι για την “παιδεία”. Εκπαίδευση θεωρούν την αδιάφορη, την κουρασμένη μετάδοση εννοιών βγαλμένων από την ιστορία του πολιτισμού αφού πρώτα καθαριστούν από ψυχολογικούς συγκινησιακούς και συναισθηματικούς απόηχους.
Είναι αλήθεια ότι το σχολείο είναι η υψηλότερη εμπειρία προτύπων αιώνων παιδείας και πολιτισμού. Αν αυτά τα “πρότυπα” παραμένουν περιεχόμενα του μυαλού χωρίς να γίνονται αφορμές για τη διαμόρφωση της καρδιάς, η καρδιά θ’ αρχίσει να περιπλανιέται χωρίς ορίζοντα μέσα σ’ εκείνο το ανήσυχο και καταπιεστικό τίποτα.
Ο έφηβος ανοίγεται στη ζωή με μία άταχτη και ορμητική δύναμη για να βρει το κουράγιο. Το σχολείο δεν πρέπει να σταθεί εμπόδιο. Όταν η γνώση γίνεται αυτοσκοπός και το όφελος μονάδα μέτρησης της, όποιες και αν είναι οι συνθήκες ύπαρξης με τις οποίες καταφέρνει να εκφράζεται μια ζωή, το σχολείο αποτυγχάνει, διότι ισοπεδώνει ή στη χειρότερη περίπτωση απονευρώνει τις νεογέννητες υποκειμενικότητες, στο όνομα μιας υποτιθέμενης αντικειμενικής γνώσεις που χρησιμεύει για να προσφέρει ταυτότητα περισσότερο στους καθηγητές παρά στους μαθητές που την αναζητούν απεγνωσμένα.
Οι νέοι ξένοι μέσα στην ίδια τους τη σχολική ζωή
Ποιους από τους καθηγητές προσδιορίζει και πιστοποιεί πότε και πέρα από τις σχολικές επιδόσεις τον βαθμό αυτοεκτίμησης που ο καθένας τους τρέφει για τον εαυτό του; Ποιος συνειδητοποιεί ότι μεγάλο μέρος της μάθησης εξαρτάται από την αυτοεκτίμηση; Ποιος ενισχύει την αυτοεκτίμηση, κινητήρια δύναμη της πολιτισμικής αγωγής; Ποιος αποφεύγει να κάνει συγκρίσεις ανάμεσα στην συμπεριφορά ενός μαθητή και ενός άλλου ενισχύοντας τον ένα έναντι του άλλου;
Πολλά παιδιά στο σημερινό σχολείο, αρχίζουν να παρακολουθούν την πορεία της ζωής τους σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς να συμμετέχουν, με ρυθμούς απόμακρους και ξένους. Νιώθουν ξένοι μέσα στην ίδια τους στη ζωή, μέσα σε μία ανούσια ροή ημερών όπου το να υπάρχεις και να μην υπάρχεις γίνονται ισοδύναμα. Να βλέπεις τη ζωή σου ανώνυμη και άλλη.
Γι’ αυτές τις ψυχές που μάλλον δεν προσέχουν στο σχολείο, που τίποτα πλέον δεν τις ενδιαφέρουν, τι έχει να πει το σχολείο; Τι λέει το σχολείο όταν αντιλαμβάνεται αυτές τις εναλλαγές στους νέους από την άνοιξη στην χειμωνιά της καρδιάς τους;
Το σχολείο δεν θα φορτωθεί την ύπαρξη των νέων. Δεν είναι σε θέση. Θα έπρεπε να έχει μία διαφορετική οπτική παιδείας.
Το σχολείο δεν θα πρέπει να διεκδικεί το προνόμιο της αμείλικτης στάσης που χαρακτηρίζει τη ζωή, δεν θα πρέπει να θέλει να είναι κάτι παραπάνω από ένα παιχνίδι ζωής.
Περιφερειακές πολιτικές για την παιδεία
Η περιφέρεια Κρήτης και γενικότερα η πολιτεία οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να επεξεργαστούν προγράμματα για το σημερινό σχολείο που δεν θα έχουν καμία σχέση με το παρελθόν. Ένα στοίχημα για την «Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης» !
*Ο Αντώνης Λιοδάκης είναι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Ρεθύμνου με το συνδυασμό «Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης»
Μία σειρά από ρεπορτάζ που αποκαλύπτουν τι έγινε στην περίφημη σύνοδο των Καννών, όταν οι ηγέτες της ΕΕ στην ουσία αποφάσιζαν το μέλλον του ευρώ, παρουσιάζουν οι Financial Times.
Παρουσίαση της εργασίας των μαθητών του Δ1, του 1ου Δημοτικού Σχολείου Χανίων, που έγινε στο πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος καινοτόμων δράσεων Γνωρίζω τις Βυζαντινές Εικόνες
Η Θεατρική Ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης “Σκηνή και Σαπούνι” παρουσιάζει στο αμφιθέατρο Δ3 του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο, την παράσταση “Η γενιά μηδέν των ποντικών”.
Συνήθως, τουρίστες επισκέπτονται τη χώρα μας για τον ήλιο και τη θάλασσα, την ιστορία και τις αρχαιότητες, την παρέα με ανοιχτόκαρδους και φιλόξενους μερακλήδες…
Ρέθυμνο, καλοκαίρι του 1992: Η πόλη αργοξυπνούσε, έτσι καθώς ανηφόριζα από την παραλία. Περπάταγες ακριβώς δίπλα μου κι αυθόρμητα σου είπα “καλημέρα”. Μακριά, το πρώτο φως έσκαγε στη βουνοκορφή κι ο ουρανός δεν είχε ίχνος σύννεφο.
Βιέννη, Χριστούγεννα του 1991: Στη Rauenstrasse ο ουρανός είχε σχεδόν καθίσει πάνω στα σπίτια, λίγο πριν αρχίσει να διαλύεται σε κομμάτια που έπεφταν επάνω μου και με κατάπιναν. Πάει ώρα που σε κυνηγούσα από γωνία σε γωνία, μέσα στην αδηφάγα λαιμαργία της πόλης που μ’ εξαφάνιζε. Ανάμεσα στα δαιδαλώδη της σχήματα, τις γωνίες και τις τεθλασμένες, το μόνο που δεν είχε σχήμα ήταν ο ουρανός.
Μόναχο, πρωτοχρονιά του 1992: Πελώριες οι σάλπιγγες αντηχούσανε στην κεντρική πλατεία, κάτω από έναν καθαρό, αλλά παγωμένο ουρανό. Το μάτι μου σε πήρε ανάμεσα στο πλήθος, αλλά τα πόδια μου ήταν βαριά, από την κούραση και την ορθοστασία. Σε λίγο είχες χαθεί.
Σκόπελος, καλοκαίρι του 1990: Θάλασσα και ουρανός είχανε γίνει ένα. Ο ήλιος βυθιζότανε στην άκρη ενός γαλάζιου τοπίου κι εγώ ονειρευόμουνα τη λεωφόρο του φεγγαριού.
Νανσί, φθινόπωρο του 1991: Ποιος θα περίμενε ποτέ να βρεθεί σ’ ένα δρόμο, που να ονομάζεται ‘Οδός της Ερημιάς μου’; Η προοπτική του χανότανε στον ουρανό. Έμεινα εκεί ώρα πολλή, χωρίς να περιμένω απολύτως τίποτα.
Ρέθυμνο, τέλη καλοκαιριού 1992: Ξαναγυρίζω. Δεν είχα άλλη επιλογή. Πάντα θα ξαναγυρίζω. Δεν είναι απλά ένας τόπος όπου πηγαίνεις, αλλά απ’ όπου επιστρέφεις. Με τα μάτια γεμάτα ουρανό. Μόνο ουρανό. Τίποτ’ άλλο από έναν βαθύ, καταγάλανο και καθαρό ουρανό. Και κατάλαβα πως αυτός ο ίδιος ο ουρανός, θα μ’ ακολουθούσε για πάντα…
Την πολυβραβευμένη καμπάνια «Απίστευτη Κρήτη: Εκπληκτικά Δική σας!» (“Incredible Crete: Surprisingly yours!) σαν μία από τις καλύτερες πρακτικές στον χώρο του ελληνικού τουρισμού,
Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 13ου Νηπιαγωγείου Ρεθύμνου σε συνεργασία με την διεύθυνση του σχολείου, θα πραγματοποιήσει ανοιχτή ομιλία με θέμα “Η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου
Χρησιμοποιώντας το Rethemnos.gr συμφωνείτε με τους όρους χρήσης και την δήλωση προστασίας προσωπικών δεδομένων. Παρακαλώ επισκεφθείτε τη σχετική σελίδα μας Πολιτική Cookies – Προστασία δεδομένων για περισσότερες πληροφορίες.