Όταν ήρθε το ΑΡΚΑΔΙ –το 1989- ήταν το πιο νέο (μόλις 6 ετών), καθώς και ένα από τα πιο σύγχρονα και πολυτελέστερα πλοία της ελληνικής ακτοπλοΐας. Ήταν το πλοίο που έβγαλε το Νομό Ρεθύμνου από την “απομόνωσή” του και κατέστησε τη ΡΕΘΥΜΝΙΑΚΗ (Ναυτιλιακή & Τουριστική Α.Ε.) ως εταιρεία πρωτοπόρο του κλάδου, κάνοντας τους 6.500 μετόχους της να αισθάνονται πραγματικά υπερήφανοι για το “καμάρι” τους.

Μπορεί να μη διακρίθηκε, ανάμεσα στα βασιλοβάπορα-θρύλους της εποχής, όμως αγαπήθηκε παράφορα όσο κανένα άλλο πλοίο της ακτοπλοΐας. Επέβαλλε με την παρουσία του τη σημασία της εντοπιότητας και συνέβαλλε -με την πολύτιμη προσφορά του- τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην ανάδειξη του Νομού Ρεθύμνου.

Η αγορά και μετασκευή του, υπήρξαν απόλυτα επιτυχημένες, καθώς υπήρξε ένα από τα πιο εκμεταλλεύσιμα πλοία της ακτοπλοΐας μας.

Ήταν πολύ οικονομικό (30,5t/24h), με άνετο και βολικό γκαράζ (605 γραμμικά μέτρα), εξαιρετικό ξενοδοχείο και αρκετά κρεβάτια σε σχέση με το μέγεθός του (434). Εξωτερικά, δεν προκαλούσε δέος με τον όγκο του, όπως τα υπόλοιπα μεγάλα πλοία της Μεγαλονήσου. Όμως, η μετασκευή του ήταν καθολική και αρκετά έξυπνη, ώστε να κάνει το συμπαθητικό αυτό πλοίο να φαίνεται αρκετά μεγαλύτερο από τις πραγματικές διαστάσεις του.

Στη θάλασσα γενικά ήταν καλοτάξιδο, όμως πονούσε όταν είχε τον καιρό στη μπάντα και “χτυπούσε” στα μάγουλα όταν ορθοπλωρούσε. Είχε, όμως, άριστη πλευσιμότητα στα πρύμα. Διέθετε pitch και προπελάκι, γύριζε καλά και άκουγε στο τιμόνι και το προπελάκι, όμως υστερούσε σε ιπποδύναμη κύριων μηχανών (μόλις 7.600 ίππους). Παρόλα αυτά, ο δρόμος του ήταν ικανοποιητικός για το ρόλο που είχε κληθεί να αναλάβει. Μπορεί να μην ήταν τόσο γρήγορο, ούτε να “έμπλεκε” σε κόντρες στο ανοιχτό πέλαγος, όμως, αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό βήμα εξωστρέφειας των Ρεθυμνιωτών και κατάφερε να σταθεί επάξια απέναντι στα μεγαθήρια της ΑΝΕΚ και της MINOAN LINES, που κυριαρχούσαν σε Χανιά και Ηράκλειο. Στο εσωτερικό έμοιαζε με “πλωτό ανάκτορο”. Το ξενοδοχείο του ήταν άνετο και λειτουργικό. Ένα από τα καλύτερα και πολυτελέστερα της εποχής. Φιλόξενο πλήρωμα, άνετα, προσεγμένα και πολυτελή σαλόνια με ιδιαίτερη διακόσμηση και χαρακτήρα, ασυναγώνιστα σε ποιότητα φαγητού και εξυπηρέτησης εστιατόρια, καμπίνες ευρύχωρες φτιαγμένες με ποιοτικά υλικά και διακοσμημένες με γούστο και άνετα καταστρώματα περιπάτου, συνέθεταν ένα φιλόξενο και ζεστό συνολικά περιβάλλον που αντανακλούσε την ποιότητα και την αρχοντιά των Ρεθυμνιωτών!

Μοναδικό του μειονέκτημα, ίσως, οι καμπίνες του πληρώματος που ήταν τοποθετημένες κάτω από το γκαράζ. Ωστόσο, όμως, ήταν πολύ καλύτερες σε σύγκριση με άλλα πλοία της ακτοπλοΐας.

Το ΑΡΚΑΔΙ για όσα χρόνια ταξίδεψε με τα αξέχαστα σινιάλα της ΡΕΘΥΜΝΙΑΚΗΣ υπήρξε υπόδειγμα πλοίου. Ένα πλοίο νοικοκυρεμένο, όπως ήταν και η εταιρεία του. Ακόμη και στη μπουνάτσα οι κανόνες ασφαλείας ακολουθούνταν ευλαβικά. Οι τάκοι έμπαιναν πάντα στα φορτηγά, ενώ τα συρόμενα δένονταν πάντα με αλυσίδες.

Στο εσωτερικό, επίσης, κυριαρχούσε η καθαριότητα και η απόλυτη τάξη παντού, σε κάθε γωνιά του πλοίου. Το 2000, ο “θρύλος του Ρεθύμνου” θα “νικηθεί” από τις αφόρητες πιέσεις που δέχθηκε από τον ανταγωνισμό και –σε θλίψη των Ρεθυμνιωτών- θα περάσει στα χέρια της μεγαλύτερης ΑΝΕΚ LINES, καθώς η εταιρεία υπόδειγμα ΡΕΘΥΜΝΙΑΚΗ συγχωνεύτηκε με τη χανιώτικη εταιρεία.

Το αγαπημένο ΑΡΚΑΔΙ, θα συνεχίσει τα ταξίδια του στο Ρέθυμνο, όμως τίποτα πια δεν θα είναι πλέον το ίδιο με το ένδοξο παρελθόν. Τα ομορφότερα σινιάλα της ακτοπλοΐας είχαν κατέβει από τις τσιμινιέρες του, ενώ στις μπάντες του δεν φορούσε πλέον τα φανταχτερά χρώματα της Cretan Ferries που το ανέδειξαν ως ένα από τα καλύτερα πλοία της ελληνικής ακτοπλοΐας.

Το 2002, η καριέρα του Ρεθυμνιώτικου πλοίου στην Ελλάδα θα τελειώσει, καθώς θα πουληθεί στην Arab Bridge Maritime συμφερόντων Ιορδανίας. Το θρυλικό πλοίο θα αποχαιρετίσει το λιμάνι του Ρεθύμνου, μετά από 13 χρόνια στη γραμμή, “βυθίζοντας” σε βαθιά θλίψη τους ανθρώπους που το αγάπησαν. Λίγα χρόνια αργότερα, το 2011, θα ξαναγεννηθεί η ελπίδα της επαναγοράς του. Όμως, μάταια, καθώς ούτε οι συνθήκες το επέτρεπαν, ούτε το πλοίο ήταν στην άριστη κατάσταση που παραδόθηκε το 2002.

Σύντομα, μάλιστα ήρθε και το αναπάντεχο τέλος του. Έτσι, το πλοίο που συνέδεσε την ύπαρξη του με την ανάδειξη του Νομού Ρεθύμνου και του έδωσε ανάσα ζωής, θα χαθεί για πάντα, σβήνοντας έτσι κάθε ελπίδα επιστροφής του και αφήνοντας πλέον μόνο όμορφες θύμισες σε εκείνους που το αγάπησαν και ταξίδεψαν μαζί του. Το ΑΡΚΑΔΙ, υπήρξε αναμφισβήτητα μια επίλεκτη μονάδα της ελληνικής ακτοπλοΐας και σηματοδότησε με την παρουσία του μια νέα εποχή στην ανάπτυξη των ακτοπλοϊκών μεταφορών της χώρας μας.

Ήταν πλοίο ιδιαίτερα αγαπητό στους κατοίκους του Ρεθύμνου, ήταν το σπίτι τους,  προσέφερε ανέσεις κρουαζιέρας σε μια εποχή που η ακτοπλοΐα αναπτυσσόταν,  ενώ με την πολύτιμη προσφορά του συνέβαλε τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην ανάδειξη του Νομού Ρεθύμνου.

Του Σπύρου Ρουσσου

Περισσότερα εδώ: nautilia.gr/istoria/istorika-plia/arkadi-karavi-rethymnou